รักลูกให้ถูกทาง

แม่บอกลูกเสมอว่า..
ณ วันที่แม่มีลูก เป็นวันที่พ่อแม่ตั้งใจในการใช้ชีวิตให้ดี..ดีในทุก ๆ ด้าน เพราะมุ่งหวังให้ลูกนั้นมีต้นแบบที่ดีในรายทางชีวิตที่ต้องเดิน
ทั้งพ่อและแม่คิดดี พูดดี ทำดี โดยการทำให้ลูกเห็น เป็นให้ลูกดู เพื่อลูกจะได้มีต้นแบบในการสร้างต้นทุนชีวิตที่ดี มีความเข้มแข็ง อดทน ไม่ว่าชีวิตจะอยู่ที่ไหน จะไปทางใด ขรุขระ ราบเรียบ หรือดีบ้าง ลุ่ม ๆ ดอน ๆ บ้าง มีอะไรมากระทบลูกก็ได้จะไม่กระเทือน

ความรักที่พ่อแม่ให้ลูกนั้น..ทั้งพ่อและแม่ก็ก็ต้องระมัดระวัง เพราะเป็นเรื่องละเอียดอ่อน
แม่ว่า..
พ่อแม่ที่รักลูกมาก ๆ ทำให้ลูกเสียหายเสียผู้เสียคนมาเยอะ เพราะจะดุก็ไม่กล้า จะด่าก็กังวล กลัวว่าลูกจะเกลียด ถ้าเป็นอย่างนี้ลูกโตไปก็เอาตัวไม่รอดแน่
แม่ว่า..
ถ้าจะ รักลูกให้ถูกทาง..พ่อแม่ต้องไม่สุดโต่งไปด้านใดด้านหนึ่ง ต้องเปิดโอกาสให้ลูกได้เล่น ได้เรียนรู้ ได้คิด ได้แก้ปัญหาเบื้องต้นและได้ทำอะไร ๆ ด้วยตัวเองบ้าง
เมื่อลูกทำดี ทำอะไรสำเร็จ พ่อแม่ก็แสดงความชื่นชม
เมื่อลูกผิดหวังหรือเจ็บปวด พ่อแม่ก็ให้กำลังใจ ปลอบโยน ไม่ทับถม
พ่อแม่ต้องพูดจากับลูกด้วยภาษาและน้ำเสียงที่อ่อนโยนสุภาพ และต้องรู้ว่าเมื่อไรลูกควรได้อะไร รู้ว่าจังหวะไหนควรจะสอนอะไรลูก และรู้ว่าเวลาใดที่ลูกควรจะเรียนรู้สิ่งใด เข้มงวดบ้าง ผ่อนปล่อยบ้าง
ที่สำคัญ คือ..
พ่อแม่ต้องมีลูกอยู่ในสายตาและรู้ว่าลูกกำลังทำอะไรและต้องการอะไร
ลูกดีและเดินถูกทางได้ ก็เพราะพ่อแม่รักลูกอย่างถูก อย่างควร
รักพ่อรักแม่เป็นที่สุด

ตุ๊บปอง เรืองศักดิ์ ปิ่นประทีป