แม่สอนลูกเสมอว่า..
พี่ ๆ น้อง ๆ ขัดแย้งกันได้แต่ต้องให้ "จบ" หมายถึงทุกเรื่องที่ขัดแย้งต้องหาจุดลงเอยให้ได้ ถ้าลงเอยกันเองได้เป็นดีที่สุด แต่ถ้าหาลานลงไม่ได้ หาจุดลงตัวไม่เจอก็ต้องบอกพ่อแม่ให้ช่วยจัดการ ไม่เช่นนั้นจะ "ค้างใจ"
แม่ว่า..
แม้นเป็นเรื่องความขัดแย้งเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ถ้าสะสมนานเข้าก็จะกลายเป็นปมที่เขื่อง..เรื่องจะไม่จบ พอมีความขัดแย้งครั้งใหม่ เรื่องเก่า ๆ จะมาสมทบ กระพือให้ความขัดแย้งนั้นรุนแรงขึ้น แล้วอาจจะจะต่อไปเรื่องอื่น ๆ อีกอย่างนึกไม่ถึง
พี่ ๆ น้อง ๆ ขัดแย้งกันได้แต่ต้องให้ "จบ" หมายถึงทุกเรื่องที่ขัดแย้งต้องหาจุดลงเอยให้ได้ ถ้าลงเอยกันเองได้เป็นดีที่สุด แต่ถ้าหาลานลงไม่ได้ หาจุดลงตัวไม่เจอก็ต้องบอกพ่อแม่ให้ช่วยจัดการ ไม่เช่นนั้นจะ "ค้างใจ"
แม่ว่า..
แม้นเป็นเรื่องความขัดแย้งเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ถ้าสะสมนานเข้าก็จะกลายเป็นปมที่เขื่อง..เรื่องจะไม่จบ พอมีความขัดแย้งครั้งใหม่ เรื่องเก่า ๆ จะมาสมทบ กระพือให้ความขัดแย้งนั้นรุนแรงขึ้น แล้วอาจจะจะต่อไปเรื่องอื่น ๆ อีกอย่างนึกไม่ถึง
อย่างเช่น..
เมื่อสมัยก่อน บ้านเราต้องซื้อน้ำจากชาวบ้าน หาบละ 2 บาทเพื่อมาดื่มมาใช้ เพราะที่หมู่บ้านยังไม่มีประปา และบ้านเราก็อยู่ห่างจากแม่น้ำแควน้อย เราเสียเงินค่าน้ำวัน ๆ มิใช่น้อย พ่อจึงขุดบ่อน้ำลึก กว่า 20 เมตร ให้พี่ยัณห์ และพี่หนุ่ยรับผิดชอบในการโยกน้ำขาย หาบละ 1 บาท ซึ่งกิจกรรมนี้ทำรายได้พอเป็นค่าขนมให้บ้านเราได้เป็นอย่างดี
วันหนึ่ง..
สองหนุ่ม(น้อย) ก็ออกไปปฏิบัติหน้าที่ตามปกติ ช่วงเวลาที่น้องนั้นโยก พี่ก็เลยเย้า แรก ๆ ก็หัวเราะกันคิก ๆ คัก ๆ ซักพักแม่ได้ยินเสียงร้องไห้ จึงรีบวิ่งไปดู เห็นน้องกระโดดเตะพี่ พี่ไม่โต้ตอบ ได้แต่รับหมัด พร้อมปัดป้องมือตีนน้องเป็นพัลวัน
เมื่อสมัยก่อน บ้านเราต้องซื้อน้ำจากชาวบ้าน หาบละ 2 บาทเพื่อมาดื่มมาใช้ เพราะที่หมู่บ้านยังไม่มีประปา และบ้านเราก็อยู่ห่างจากแม่น้ำแควน้อย เราเสียเงินค่าน้ำวัน ๆ มิใช่น้อย พ่อจึงขุดบ่อน้ำลึก กว่า 20 เมตร ให้พี่ยัณห์ และพี่หนุ่ยรับผิดชอบในการโยกน้ำขาย หาบละ 1 บาท ซึ่งกิจกรรมนี้ทำรายได้พอเป็นค่าขนมให้บ้านเราได้เป็นอย่างดี
วันหนึ่ง..
สองหนุ่ม(น้อย) ก็ออกไปปฏิบัติหน้าที่ตามปกติ ช่วงเวลาที่น้องนั้นโยก พี่ก็เลยเย้า แรก ๆ ก็หัวเราะกันคิก ๆ คัก ๆ ซักพักแม่ได้ยินเสียงร้องไห้ จึงรีบวิ่งไปดู เห็นน้องกระโดดเตะพี่ พี่ไม่โต้ตอบ ได้แต่รับหมัด พร้อมปัดป้องมือตีนน้องเป็นพัลวัน
แม่ไม่ฟังอีราค่าอีรม..
เห็นปุ๊บ คว้าไม้ขัดหม้อข้าวปั๊บ ปรี่ถึงตัวลูกชายทั้ง 2 แล้วฟาดไม่เลือกพี่เลือกน้องจนสงบลงได้ ซักไซ้ได้ความว่า ด้วยความเอ็นดูของพี่ที่อยากจะเย้าน้อง ดันไปจับ “กระเจี๊ยว” น้องเข้าให้ ไอ้น้องก็ไม่รู้ว่าพี่หยอก กระโดดเตะผางทันที
แม่ไม่พิจารณาว่าใครถูกใครผิด ได้แต่บอกลูกทั้งสองว่า..
“แม่ไม่ชอบเห็นและไม่อยากรับรู้ว่าลูก ๆ ทะเลาะกัน เป็นพี่เป็นน้องกันอย่าให้แม่เห็นว่าทะเลาะเบาะแว้งหรือขัดแย้งกัน ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลังพ่อแม่ ก็ห้ามเด็ดขาด มีอะไรต้องพูดกันดี ๆ ใช้ปัญญา อย่าใช้อารมณ์ ใช้ความรัก อย่างใช้ความหลง..หลงอารมณ์โกรธ พี่ ๆ น้อง ๆ ต้องให้อภัยกัน พี่ต้องเสียสละให้น้อง น้องต้องเชื่อฟังพี่เหมือนเชื่อฟังพ่อแม่”
เห็นปุ๊บ คว้าไม้ขัดหม้อข้าวปั๊บ ปรี่ถึงตัวลูกชายทั้ง 2 แล้วฟาดไม่เลือกพี่เลือกน้องจนสงบลงได้ ซักไซ้ได้ความว่า ด้วยความเอ็นดูของพี่ที่อยากจะเย้าน้อง ดันไปจับ “กระเจี๊ยว” น้องเข้าให้ ไอ้น้องก็ไม่รู้ว่าพี่หยอก กระโดดเตะผางทันที
แม่ไม่พิจารณาว่าใครถูกใครผิด ได้แต่บอกลูกทั้งสองว่า..
“แม่ไม่ชอบเห็นและไม่อยากรับรู้ว่าลูก ๆ ทะเลาะกัน เป็นพี่เป็นน้องกันอย่าให้แม่เห็นว่าทะเลาะเบาะแว้งหรือขัดแย้งกัน ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลังพ่อแม่ ก็ห้ามเด็ดขาด มีอะไรต้องพูดกันดี ๆ ใช้ปัญญา อย่าใช้อารมณ์ ใช้ความรัก อย่างใช้ความหลง..หลงอารมณ์โกรธ พี่ ๆ น้อง ๆ ต้องให้อภัยกัน พี่ต้องเสียสละให้น้อง น้องต้องเชื่อฟังพี่เหมือนเชื่อฟังพ่อแม่”
แม่เน้นย้ำเสมอว่า..
ลูกต้องรักใคร่ปรองดองกัน ไม่แย่งกัน ไม่รังแกกัน และไม่ทำให้กันและกันต้องอับอาย
ลูกต้องรักใคร่ปรองดองกัน ไม่แย่งกัน ไม่รังแกกัน และไม่ทำให้กันและกันต้องอับอาย
กระซิบ..กระซิบ
แม่เป็นแม่ประเภท..รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี..
หลายครั้งที่ลูกทำผิดคิดพลาดซ้ำ ๆ ในเรื่องเดิม ๆ แม่จะตี..ตีเพื่อสอนให้ลูกรู้ที่ทำนั้นมันไม่ดี..ว่าแม่ไม่ชอบ หยุดทำซะ ไม่เช่นนั้นจะติดจนเป็นนิสัย
รักแม่เป็นที่สุด
แม่เป็นแม่ประเภท..รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี..
หลายครั้งที่ลูกทำผิดคิดพลาดซ้ำ ๆ ในเรื่องเดิม ๆ แม่จะตี..ตีเพื่อสอนให้ลูกรู้ที่ทำนั้นมันไม่ดี..ว่าแม่ไม่ชอบ หยุดทำซะ ไม่เช่นนั้นจะติดจนเป็นนิสัย
รักแม่เป็นที่สุด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น