วันพุธที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2559

เลี้ยงลูกเชิงบวก‬

1. ไม่ตีก็ดีได้ ด้วยการชี้แนะด้วยความรัก (Loving-guidance)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/…/loving-guidance.html
2. สิ่งจำเป็นพื้นฐาน 4 อย่าง (Maslow's hierarchy of needs - 4 basic needs)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/4-maslows-hierarchy-o…
3. คิดก่อนสอน (Respond not react)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/respond-not-react.html
4. สร้าง EQ ให้ลูก (Raising EQ Child)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/eq-raising-eq-child.h…
5. Time-in / มุมสงบ / ธรรมชาติบำบัด ทางเลือกช่วยลูกสงบอารมณ์นอกจาก Time-out
http://loving-guidance.blogspot.com/…/08/time-in-time-out.h…
6. รักวัวให้ผูก รักลูกต้องไม่ตี
http://loving-guidance.blogspot.com/2015/…/blog-post_17.html
7. การเล่นไม่ใช่เรื่องเล่นๆ (Importance of Play)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/importance-of-play.ht…
8. บทเรียนตามธรรมชาติ บทเรียนทรงคุณค่าที่ได้มาฟรีๆ (Natural Consequences)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/natural-consequences.…
9. ทุกอย่างเริ่มที่ตัวเรา (Peace starts with you)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/peace-starts-with-you…
10. ทีวี..ไม่ใช่พี่เลี้ยง (Effect of TV)
http://loving-guidance.blogspot.com/2015/…/effect-of-tv.html
การเลี้ยงลูกเชิงบวก เหนื่อยตอนแรก แต่ในระยะยาวเราจะเห็นผลดีงามเชียวนะคะ
ทำยังไงให้ลูกทำเพื่อเราด้วยความรัก ไม่ใช่ทำให้เราเพราะถูกบังคับ หรือกลัว จึงทำ ยากมั้ย?...ไม่ง่าย แต่เราทำได้นะคะ

วันพฤหัสบดีที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2559

หนังสือดี สร้างการคิดและสติปัญญาดีให้ลูกได้

โอ้ะ..เรื่องนี้เรื่องใหญ่
สมรรถนะด้านนี้..เด็กไทยจูงมือกันไม่ผ่านเยอะ
เรื่องการคิดและสติปัญญานี่ มีเรื่องที่เด็กต้องเรียนรู้และ Can Do หลายเรื่อง แต่เด็กไทยวัย 3 - 5 ปี Can not do ซะแยะ
เอาน่ะ..
ไม่ต้องกังวลใจให้เครียดไปมากกว่านี้หรอก เพียงพ่อแม่มีความตั้งใจ แล้วหยิบหนังสือเป็นตัวช่วย ซึ่งช่วยได้จริง ๆ..ไม่ได้อิงนิยาย โดยเฉพาะหนังสือคำกลอน หรือคำคล้องจอง ที่จัดระบบความคิดให้ลูกจำได้ง่ายขึ้น ส่งสระไหน รับสระนั้น..ง่ายต่อการจำมากกว่าร้อยแก้วธรรมดา ๆ
เริ่มแรก คือ เรื่องการจำนี่..ชิว..ชิว ขี้ปะติ๋วเลย
การจำชื่อพ่อ ชื่อแม่นี่ไม่ต้องแนะหละเนาะ คงสอนลูกกันอยู่แล้ว ส่วนเรื่องอื่น ๆ แค่เล่านิทาน อ่านหนังสือให้ลูกฟัง แล้วชวนคุย ชวนเล่า แค่นี้ก็ได้แล้ว เรื่องความจำน่ะ
ง่าย ๆ เลย..เรื่องการจำชื่อวันในหนึ่งสัปดาห์นี่..จิ๊บ จิ๊บ หยิบหนังสือภาพ เรื่อง ครอบครัวหึ่งหั่ง..มาอ่านให้ได้ อ่านให้ดี..งานนี้มีเฮ เพราะ ตุ๊บปอง เขียนไว้อย่างตรงเผง
ครอบครัวหึ่งหั่ง นอกจากจะสอน ให้ลูกเรียงลำดับเหตุการณ์ก่อนหลัง โดยให้จำชื่อวันในหนึ่งสัปดาห์แล้ว ลูกยังต้องรู้และจำเรื่องสีประจำวันได้อีก และเห็นไหมว่า..ทุกวันผึ้งน้อยจะพากันไปเล่นอะไรสนุก ๆ ซึ่งพ่อแม่ไม่ควรพลาดโอกาสงาม ๆ ที่จะชวนลูกเล่นตามนั้น..ก็สร้างสรรค์ไม่น้อย
นอกจากสอนเรื่องวัน และสีประจำวันแล้ว ใช้หนังสือเล่มนี้ ชี้ชวนให้ลูกเปรียบเทียบสิ่งต่าง ๆ เช่น ดอกไม้สีอะไรใหญ่ที่สุด เล็กที่สุด ดอกอะไรใหญ่ ดอกอะไรเล็กกว่ากัน ผึ้งตัวไหนอ้วนกว่า ผอมกว่า หรือมีตัวไหนบ้างที่ตัวเท่ากัน
อ่ะ..ไหน ๆ ก็เลือกเล่มนี้แล้ว..ใช้ให้ช้ำ ย้ำให้เห็นถึงเรื่องเหตุเรื่องผลต่อเลย
เอ๊ะ..ทำไมต้องเล่น ทำไมต้องเล่านิทาน ทำไมต้องอ่านหนังสือ หรือทำไมต้องไหว้พระ..เห็นมะ ต่อยอดได้เยอะ..แต่ก็อย่าให้มากจนล้นล่ะ ลูกจะหน่ายไปซะก่อน
ถึงตอน ..
พ่อแม่ บินเก็บ น้ำหวาน
มาทำ อาหาร หึ่งหั่ง หึ่งหั่ง
ก็ชวนคุยถึงเรื่องหน้าที่ได้เลยว่าขณะที่พ่อแม่เตรียมอาหาร ลูกต้องจัดโต๊ะอาหารนะ อ้อ..แล้วบนโต๊ะอาหารนี่ มีอะไรที่ต้องใช้คู่กันบ้างนะ..อ๋อ..ช้อนกับส้อม จานกับช้อนไง..อะไรทำนองนี้
ถึงตอนนี้แล้ว..ต่อเรื่องความสัมพันธ์ของคนในครอบครัวเลย..อย่าเฉยอยู่
"ผึ้งน้อยเป็นลูกพ่อผึ้งกับแม่ผึ้ง เหมือนหนูเป็นลูกของพ่อกับแม่นี่ไง..แล้วแม่เป็นลูกของยายกะตาหนูก็เลยเป็นหลานของยายกะตา..พ่อเป็นลูกของปู่กับย่า หนูก็เลยเป็นหลานของปู่กะย่าด้วย"
อ่านจบ..
พาลูกไปเดินกินลม ชมนก ชมไม้ อาจจะมีดอกไม้ที่เหมือน หรือต่างจากในเรื่องก็ได้ ลูกจะได้ชื่นชมความสวยงามของธรรมชาติบ้าง ไม่ใช่เอาแต่นั่งอยู่หน้าจอสี่เหลี่ยม..หรือเจี๋ยมเจี้ยมอยู่แต่ในบ้าน
แล้ว..ลองถามลูกดูซิว่า
ถ้าเด็ดดอกไม้ 1 ดอก มีใครบ้างที่ต้องเสียใจ
ถ้าเด็ดใบไม้ 1 ใบ มีใครบ้างที่เดือดร้อน
ถ้าดึงต้นไม้ 1 ต้น มีใครบ้างที่จะต้องลำบาก
ลูกจะได้รู้ว่า ถ้าเด็ดดอกไม้เพียงดอกเดียว ผึ้งจะไม่มีน้ำหวาน ไม่มีเกสรดอกไม้กิน ถ้าเด็ดใบไม้ 1 ใบ หนอนไม่มีอาหารกิน มดไม่มีที่อยู่ และถ้าดึงต้นไม้ 1 ต้นทิ้งไปนี่..เรื่องใหญ่เลย นอกจากผึ้ง หนอนกะมดจะอดกินแล้ว ยังทำให้ไส้เดือนลำบาก..เพราะตกงาน ไม่ได้พรวนดิน ไม่ได้กินอาหารจากรากต้นไม้
นี่ไง..ทุกเรื่องโยงถึงกัน อย่างเป็นเหตุเป็นผล
ส่วนสมรรถนะด้านการแก้ปัญหานั้น..ขอยกนิทานภาพ เรื่อง เหมี่ยวเมี้ยว ไม่อยากเหมียว เป็นตัวอย่าง เพราะ ตุ๊บปองเขียนไว้ สอนใจได้ จะ ๆ แจ่ม ๆ ว่าพ่อแม่ต้องสอนลูก ให้รู้ถึงเรื่องมารยาทในการอยู่ร่วมกัน อย่าสุขบนทุกข์ของคนอื่น ต้องอยู่อย่างไม่เบียดเบียนกัน พึ่งพิงอิงอาศัยกัน และต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
จากเรื่องที่เล่าขานผ่านมาข้างต้น สมรรถนะด้านนี้ ยังรวมถึงต้องสอนให้ลูกเข้าใจเรื่องคุณค่าเชิงเศรษฐกิจด้วยนะ..ถ้าจะให้ง่าย..ในบรรยากาศสบาย ๆ ก็พาลูกไปจับจ่ายกระจายรายได้ด้วยละกัน ลูกจะได้เรียนรู้ว่า จะต้องใช้เงินเท่าไร เพื่อซื้ออะไร ซื้ออย่างไรให้ได้ของดี แต่ประหยัด อ้อ..อย่าลืมสอนลูกให้รู้จัก เหรียญสลึง เหรียญ ห้าสิบ และเหรียญบาทด้วยนะ เพราะตอนเก็บข้อมูล เด็กหลายคนไม่รู้จักซะแล้ว
ส่วนเรื่องการอ่านตัวเลข นับเลข และรู้เรื่องจำนวนนี่..ก็ชวนลูกนับมือ นับนิ้ว นับโต๊ะ นับเก้าอี้ นับจาน นับชาม หรือชวนคุยว่า แปรงฟันวันละกี่ครั้ง อาบน้ำวันละกี่ครั้ง..คุยไปตามเรื่องตามราว แต่ให้ได้เรื่องได้ราวละกัน
ไม่ยากใช่ไหม..
ถ้าจะยาก..ก็ยากตอนเริ่มเท่านั้นแหละ พอทำไป..ทำไปให้เป็นกิจวัตร ทำจนเป็นนิสัยแล้ว ก็ไม่ยากหรอก..ลองดูซิ

วันอาทิตย์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2559

สมรรถนะดี หนังสือสร้างได้

โดยธรรมชาติแล้ว..
เด็กโดยเฉพาะวัย 0 - 5 ปีทุกคนมีความกระตือรือร้นที่จะฟัง กระตือรือร้นที่จะสัมผัส กระตือรือร้นที่จะดู กระตือรือร้นที่จะทำ กระตือรือร้นที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ เพราะเป็นวัยที่คำถามในสมองมากมายที่รอหาคำตอบ ลูกวัยนี้จึงไม่หยุดนิ่ง สนใจในทุกสิ่งอย่างจริงจัง จึงไม่มีความจำเป็นใด ๆ ที่พ่อแม่จะมาบังคับ หรือขู่เข็ญให้ลูกเอาแต่เรียน..เรียน..เรียน เพราะลูกจะเกิดการเรียนรู้น้อยมาก หรือเรียนรู้ไม่ได้เลยเมื่อรู้สึกว่าถูกบังคับ หรือกำลังกังวลใจ
แต่ลูกวัยนี้จะเรียนรู้ได้ดีที่สุดเมื่อสบายใจ ร่าเริง มีความผูกพัน และสนใจในสิ่งที่ตนกำลังทำอยู่
ความคิดและจินตนาการ เป็นความคิดสร้างสรรค์ที่ติดตัวลูกมาแต่กำเนิด พ่อแม่จึงพึงตระหนักอยู่เสมอว่าลูกต้องการบรรยากาศของการเรียนรู้ที่จะกระตุ้นเสริมให้ใช้ความคิดและจินตนาการอย่างเต็มที่ลองหยิบหนังสือสักเล่ม แล้วลองมาอ่านให้ลูกฟังซิ ที่สำคัญ ขณะที่อ่านต้องหมั่นสังเกตสังกาด้วยนะว่ามีพฤติกรรมอะไรดี ๆ เกิดขึ้นกับลูกบ้าง
หนังสือ คือ อีก 1 คำตอบ เพราะ..
หนังสือ คือ สื่อการเรียนการสอนที่ดีเพราะสามารถทำให้ลูกแสวงหาความรู้ด้วยตัว ด้วยความคิดจากสมอง ด้วยความรู้สึกจากหัวใจ และการเคลื่อนไหวจากร่างกาย เพื่อจะเป็นข้อมูลที่หยั่งรากลึกไปสู่ชีวิตแห่งการเรียนรู้ของลูกในทุกด้าน โดยไม่แบ่งแยกโลกทางสติปัญญาออกจากโลกทางสุนทรี การอ่านหนังสือให้ฟัง จะทำให้เห็นว่าลูกเล็ก ๆ นี่แหละ มีศักยภาพอันไม่รู้จบ บางครั้งพ่อแม่ไม่ต้องสอนอะไรเลย แต่ลูกสามารถจัดการให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ของตนเอง ด้วยพลังใฝ่รู้ที่มีอยู่มหาศาล และพร้อมจะหลั่งไหลออกมาด้วยแรงขับเคลื่อนภายในอย่างเป็นธรรมชาติ มีชีวิตชีวา
หนังสือ คือ คลังภาษา เพราะหนังสือทำให้ลูกเรียนรู้คำต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง ลูกจึงมีคำใหม่ ที่เป็นทั้งภาษาปาก ภาษาพูด และภาษาเขียนที่สละสลวยระดับภาษากวี เก็บไว้ในสมองมากมาย ลูกจึงมีภาษาพูดที่หลากหลายมากมายตามไปด้วย ที่สำคัญ คือ ลูกจะเป็นเด็กที่พูดจารู้เรื่อง มีเหตุมีผล เรียบเรียงความคิดได้ดี และเล่าเรื่องราวได้อย่างเข้าใจ ไม่สับสน วกวน อีกทั้งยังพูดจาไพเราะ และใช้ภาษาอย่างรู้กาลเทศะ
หนังสือ คือ ความคิดดี...มีระบบ เมื่อลูกได้ฟังการอ่านหนังสือบ่อย ๆ ได้ฟังทุก ๆ วัน จะทำให้ลูกมองเรื่องโดยภาพรวมออก จับประเด็น และเค้าโครงเรื่องราวต่าง ๆ ได้เร็วและดี นั่นหมายถึง ลูกสามารถมองอะไรอย่างเป็นระบบ และมีความคิดรวบยอด จนสามารถเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ได้อย่างเป็นระบบ เรียงลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตได้อย่างถูกต้อง รู้ว่าเหตุการณ์ใดเกิดก่อน เหตุการณ์ใดเกิดหลัง หรือเหตุการณ์ใดเกิดระหว่างเหตุการณ์ใด
หนังสือ คือ ความสุขทำให้ลูกอารมณ์ดีและมีความมั่นคงทางอารมณ์ เพราะตัวละครในหนังสือทำให้ลูกสนุกสนาน แล้วซึมซับรับเอาบุคลิกของตัวละครไว้เป็นบุคลิกภาพและนิสัยส่วนตนโดยไม่รู้ตัว และเมื่อลูกได้ฟังเรื่องราวหลากหลายได้แง่คิด มุมมองมากมาย จึงเกิดเป็นทักษะและความเข้าใจพื้นฐานการใช้ชีวิต ตัวอย่างในหนังสือ คือรูปธรรมของพฤติกรรม และความคิดยาก ๆ ถูกย่อย ด้วยเนื้อหาและภาพที่น่าสนใจ ทำให้ลูกเข้าใจเรื่องราวต่าง ๆ ในมิติที่ลึกซึ้งมากขึ้น ลูกจึงเรียนรู้ นำสู่การปรับตัวเข้ากับสังคมและคนอื่น ๆ ได้ง่าย เห็นอกเห็นใจคนอื่น รู้เขารู้เรา รู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา มีน้ำใจ มีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดี เชื่อมั่นในตนเอง รู้จักคิด และทำในสิ่งใหม่ ๆ ที่ดี
หนังสือ คือ ความจำ การฟังเสียงอ่านหนังสือของพ่อแม่ พร้อมกับดูภาพจากหนังสือประกอบ ทำให้ลูกเกิดการพัฒนาความจำจากสิ่งที่ได้เห็น ได้ยิน ได้ฟัง กระทั่งสามารถเล่าเรื่องราวที่รู้ และจำได้ เมื่อยิ่งพูด ยิ่งเล่า จึงยิ่งทำให้ลูกตอกย้ำความจำให้แม่นยำ และจำได้อย่างเป็นระบบดียิ่งขึ้น
หนังสือ คือ ความมั่นใจ เรื่องราวสนุก ๆ จากหนังสือ ภาพสวย ๆ ของตัวละครที่มีชีวิตชีวาที่ลูกได้ยินและได้เห็นทุกวัน ๆ จะทำให้ลูกเกิดความมั่นคงทางจิตใจ เกิดความมั่นใจในตนเอง เกิดความเชื่อมั่น และเกิดความภาคภูมิใจในตนเอง ที่สามารถเป็นผู้นำในการทำกิจกรรมต่าง ๆ ได้ กล้าแสดงออกทางความคิด
หนังสือ คือ สมาธิ ความสนุกสนานจากเนื้อเรื่องที่เร้าความสนใจ ทำให้ลูกนิ่งฟังได้อย่างมีสมาธิ ถ้าพ่อแม่อ่านหนังสือให้ฟังทุกวัน ลูกจึงได้ฝึกสมาธิทุกวัน กระทั่งเกิดสมาธิในการทำกิจกรรมอื่น ๆ ตามไปด้วย
หนังสือ คือ ศิลปะ ภาพสวยงาม ที่หลากหลายจากหนังสือ ทำให้ลูกมีความจำ และความคิดในเรื่องสีที่หลากหลาย เมื่อได้มาลากเส้น เล่นสี จึงผสมผสานจินตนาการ และความคิดสร้างสรรค์ ออกมาเป็นงานศิลปะอย่างมีรายละเอียดขององค์ประกอบภาพเช่น รูปคน รูปดอกไม้ ใบไม้ ต้นไม้ หรือสัตว์ต่าง ๆ มากกว่าเด็กทั่วไป ซึ่งศิลปะของลูกเป็นช่องทางให้เด็กได้แสดงออกทางความคิดได้อย่างอิสระและสร้างสรรค์
หนังสือ คือ จินตนาการสร้างสรรค์ที่สนุกสนานไร้ขอบเขต เต็มไปด้วยสีสันมีชีวิตชีวา ลูกจึงมีความคิดสร้างสรรค์ และกล้าแสดงความคิดเห็นที่มีด้วยความเป็นตัวของตัวเอง คิดคล่อง คิดเร็ว คิดอย่างละเอียดรอบคอบ คิดได้อย่างหลากหลายรูปแบบ สามารถลำดับความคิด และอธิบายให้คนอื่นรู้และเข้าใจได้ แม้ในหลาย ๆ ครั้งที่ความคิดเห็นจะดูต่างจากเพื่อนหรือผู้ใหญ่แต่ก็มีเหตุมีผล
หนังสือจึงเป็นสื่อที่ทำให้ลูกมีก้าวย่างในการเรียนรู้เร็วขึ้นด้วยเนื้อหาที่สนุกสนาน ตัวละครที่มีชีวิตชีวา ภาพประกอบที่สวยงาม จนทำให้เด็กเกิดการเรียนรู้อย่างไม่รู้ตัว
รู้แล้วเห็นดี ก็อย่ามัวรอรี รีบอ่านกันซะแต่วันนี้..นะ


ตุ๊บปอง เรืองศักดิ์ ปิ่นประทีป

คนสำเร็จในกระจก ...

เคล็ดลับสำคัญของการสร้างและรักษาพลังใจในการต่อสู้กับปัญหา เพื่อเดินหน้าสู่ความสำเร็จประการหนึ่ง ที่ผมไม่ค่อยได้เล่าให้ใครฟังก็คือ ...
การคุยกับ "คนสำเร็จ" ในกระจก ...
ซึ่งคนสำเร็จที่ว่านี้ ก็คือ ตัวผมเอง
ตั้งแต่เด็กๆ ผมมักฝันถึงความสำเร็จอยู่ตลอด และเมื่อใดที่ท้อ หรือหมดกำลังใจ ผมก็มักจะเรียกคนสำเร็จที่อยู่ในตัวออกมาคุยด้วยเสมอ
ผมชอบที่จะจินตนาการ โดยนึกว่าตัวเองเป็นคนสำเร็จในด้านต่างๆ แล้วก็นั่งตอบคำถาม เหมือนกับถูกสัมภาษณ์หน้ากระจก
เช่น เวลาที่ชีวิตในปัจจุบันตกต่ำดำดิ่งถึงขีดสุด ผมก็มักจะจินตนาการว่าตัวเองเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ กำลังออกรายการทีวี และนั่งเล่า moment หรือสถานการณ์ปัจจุบันที่กำลังเจออยู่ และตอบคุณผู้ชมว่า ผมผ่านช่วงเวลาวิกฤตนั้นๆ มาได้อย่างไร
เล่าแบบคนเก่ง พูดบอกเล่าแบบคนสำเร็จ ที่ผ่านมรสุมนั้นมาแล้ว และกำลังจะส่งต่อพลังของความสำเร็จต่อไปให้กับคนอื่น
จะว่าบ้าก็บ้า หรือช่างจินตนาการก็คงจะได้ แต่ความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ ก็คือ ทุกครั้งที่ทำแบบนี้ มันเรียกแรงและพลังของผมกลับคืนมาได้เสมอ
ลึกๆในความคิดของผมก็คือ ยังไงวันนึงกูก็ต้องสำเร็จอยู่แล้ว ดังนั้นขอขึ้นไทม์แมชชีนโดเรมอน เรียกไอ้คนสำเร็จคนนั้นกลับมาแก้ปัญหาวันนี้สักหน่อยจะเป็นไรไป
สิ่งหนึ่งที่ผมยอมรับโดยตรงเวลาใช้วิธีนี้ก็คือ คนสำเร็จในกระจก เข้มแข็งกว่าผมเสมอ จนหลายครั้งผมกลัวว่าเราจะกลายเป็นคนหลอกตัวเอง หากใช้วิธีการนี้จัดการกับปัญหาบ่อยๆ
แต่สุดท้ายแล้วความกังวลก็หมดไป เพราะคิดๆดูแล้ว ผมไม่ได้เพ้อเจ้อ จินตนาการเป็นคนอื่น ผมแค่จินตนาการว่าเป็นตัวเอง ที่มีพลังซุปเปอร์ไซยาในระดับเหนือกว่าปัจจุบันก็เท่านั้น
และนั่นคือ กิจกรรมคนสำเร็จในกระจก ที่ผมมักใช้สร้างพลังให้ตัวเองอยู่เสมอ
คนเราทุกคนมี Hero อยู่ในตัว อย่าลืมเรียกใช้เขาเวลาคับขันนะครับ และคุณจะรู้ว่า ...
คุณแม่งเก่งกว่าที่ตัวเองหรือใครอีกหลายคนคิดเอาไว้ ... สู้โว้ย
ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนผลงานเขียน "คนไทยฉลาดการเงิน" จนติดอันดับขายดี TOP5 ของประเทศตั้งแต่วันแรก ทั้งที่ยังวางจำหน่ายไม่ครบทุกสาขา
ทีมงานคนไทยฉลาดการเงิน ขอคารวะทุกท่านมา ณ ที่นี้ และขอฝากหนังสือเล่มนี้ให้เป็นหนังสือการเงินสามัญประจำบ้านทุกท่านด้วยนะครับ
Money Coach

ถ้าเมื่อไรที่เหตุการณ์บางอย่าง หรือคนบางคน มาตอกย้ำให้เราคิดว่าเราไม่เก่ง เป็นผู้แพ้ ทำอะไรไม่สำเร็จ คิดใหม่

ลองนึกถึงสิ่งที่เราทำสำเร็จตั้งแต่วินาทีแรกที่เราปรากฏตัวขึ้นบนโลกนี้
เราเกิดมาเป็นผู้ชนะตั้งแต่วินาทีแรกที่ปรากฏตัวขึ้นมาบนโลกนี้ เราเป็นสเปิร์มตัวที่ว่ายน้ำอย่างเริงร่า เชิดหน้าอย่างมีความสุข ว่ายน้ำถึงที่หมายสำเร็จเป็นคนแรก ด้วยความมุ่งมั่น ในขณะที่คนอื่นๆต้องสลายหายไป เราคิดว่า ตอนนั้นเราจะ ว่ายน้ำ ด้วยความกลัว ความวิตกกังวล ด้วยความคิดว่าไกลเหลือเกิน เราคงทำไม่ได้ ทำไม่สำเร็จ หรือว่า การที่เราถึงจุดหมายเพราะ ว่ายน้ำด้วยความสนุกสนาน มั่นคง เริงร่า อาจจะเหนื่อยบ้าง แต่มีเป้าหมายชัดเจนและที่สำคัญทำด้วยความสุข
ตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก เราประสบความสำเร็จมานับครั้งไม่ถ้วน หัดชันคอ พลิกตัว หัดยืน หัดเดิน หัดนั่ง
ทุกครั้งที่เราก้าวเดิน อาจจะเซหรือหกล้ม เราก็ลุกขึ้นมาใหม่ แล้วพูดกับตัวเองว่า เอาอีก เอาอีก
เราสนุกกับการหัดลองป้อนข้าวเข้าปากตัวเองแล้วไปติดที่ตา แก้ม จมูก เราลองทำทุกอย่างซ้ำแล้วซ้ำอีก โดยไม่เคยบ่นว่า ลองตั้งหลายครั้ง สองสามครั้งแล้วยังไม่สำเร็จ เลิกดีกว่า
เด็กน้อยในตัวเรา ไม่เคยนั่งคิดกังวลว่า จะมีใครไม่ชอบฉันหรือเปล่า เขายิ้มร่าให้คนที่มาเล่นจ๊ะเอ๋ด้วย หัวเราะขำได้ซ้ำแล้วซ้ำอีกกับมุขตลกเดิม ๆ
เด็กน้อย ในตัวเรามีความสุขได้ง่าย มีความทุกข์ยาก
ทุกอย่างเป็นความสนุก เป็นการเล่น เป็นการท้าทายที่ทำให้สนุกจนลืมวันลืมคืน การแก้ปัญหาคือการเล่น เก็บแต้มไปเรื่อย ๆ แพ้ก็เริ่มเล่นใหม่ยิ่งสนุก ยิ่งทำได้ดีกว่าเดิม
เราเรียนรู้ที่จะเขียนก.ไก่ ตัวเท่าหม้อแกง กว่าจะรู้อีกที เราก็เก่งกล้าสามารถเขียนโดยที่ไม่ต้องคิดเลยเสียด้วยซ้ำ เราทำอะไรสำเร็จมามากมายนับไม่ถ้วน
กว่าจะมาถึงวันนี้ ลองนึกดูสิว่า เราประสบความสำเร็จมานับครั้งไม่ถ้วน มากมายขนาดไหน ประสบความสำเร็จแบบง่าย ๆ สบาย ๆ สนุก เพราะการทำสำเร็จคือธรรมชาติของเรา
เข็มทิศ ; เด็กน้อยในตัวเรา ทำจนสำเร็จทุกครั้งไม่ว่าจะต้องพยายามกี่ครั้งก็ตาม
CR. pic FB
ครูอ้อย เข็มทิศชีวิต

วันพฤหัสบดีที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2559

สมองดีสร้างได้ตั้งแต่ลูกอยู่ในท้อง

สมองดีสร้างได้ตั้งแต่ลูกอยู่ในท้อง..จริง ๆ นะ
เรื่องนี้..
บรรดาแม่ ๆ ทั้งมือใหม่หัดท้อง และแม่ท้องมืออาชีพทั้งหลายต่างให้ความสนใจ และตั้งอกตั้งใจค้นคว้าหาความรู้กันมากมาย
คืออย่างนี้..
ท้องของแม่ คือ โลกของลูก
ดังนั้นนับแต่ตอนที่แม่ท้อง นักวิชาการต่างออกมายืนยันว่าโลกของลูก ในท้องของแม่นั้นเป็นโลกที่สามารถพัฒนาลูกน้อยได้จริง ๆ จึงขอให้แม่หลีกเลี่ยงการดูโทรทัศน์ เพราะไม่ได้ช่วยอะไรให้ลูกดีขึ้นเลย ซ้ำร้ายยังส่งผลเสียต่อลูกในท้องซะอีก เพราะมีคลื่นไฟฟ้า ที่แผ่รังสีออกมาทำลายสุขภาพของแม่ส่งผ่านไปยังลูกน้อยในท้องอีกด้วย
แต่..
นักวิชาการให้แม่อ่านหนังสือให้ลูกฟัง..ตั้งแต่อยู่ในท้องนั่นแหละ เพราะการอ่านหนังสือดี ๆ ภาพสวย ๆ เนื้อหาที่ง่าย ๆ น่ารัก ๆ ซึ่งจะทำให้แม่เพลิดเพลิน
อ้อ..ขอกระซิบว่า
ตอนอ่านนี่ ต้องอ่านออกเสียงดัง ๆ ให้ลูกที่อยู่ในท้องฟังชัด ๆ ด้วยนะ
ลองหยิบหนังสือ ของ ตุ๊บปอง ชุดไหน..เรื่องไหนก็ได้ มาอ่านดูนะ..
หนังสือเนื้อหาที่อุ่นอวลไปด้วยความรักอย่างนี้..ทำให้แม่ "สงบ เย็น และเป็นสุข"
เรื่องนี้นักวิชาการบอกตรงกันว่า..
ถ้าทำเช่นนี้อย่างสม่ำเสมอ สมองของลูกจะเติบโตไปกับกุศลของแม่ตั้งแต่อยู่ในห้องเรียนห้องแรก คือ ท้องของแม่นานแหละ เพราะลูกสามารถรับรู้ในคลื่นเสียงที่ได้ยิน แม้จะยังไม่รู้หรอกว่าเสียงนั้นเป็นเสียงอะไร แต่สามารถจำเสียง จังหวะ และการออกคำของแม่ได้
เมื่อเด็กเกิดใหม่ เด็กไม่รับรู้ว่าโลกนี้มีสิ่งที่เรียกว่าพ่อแม่อยู่จริงๆ เด็กจะใช้เวลาหกเดือนแรกของชีวิตในการเรียนรู้ว่าพ่อแม่นั้นมีจริง ดังนั้น บ้านที่เลี้ยงลูกด้วยตนเองจะช่วยให้เด็กพัฒนาสิ่งที่เรียกว่าพ่อแม่ขึ้นมาในจิตใจได้เร็วและแข็งแรงกว่าบ้านที่ไม่เลี้ยงลูกด้วยตนเอง
ดังนั้น..
ถ้าแม่อ่านหนังสือให้ลูกฟังตั้งแต่อยู่ในท้อง ครั้นพอคลอดออกมา ในขณะที่ให้ลูกดูดนมก็พูดคุย ร้องเพลง และพอว่าง ๆ พ่อแม่ก็อ่านหนังสือให้ฟัง ก่อนนอนก็ร้องเพลงกล่อม เป็นเรื่องที่ดีที่สุดที่ลูกจะมีภาพพ่อแม่ที่ชัดเจนทีละน้อย ๆ จนจำได้แม่น โดยเฉพาะในช่วง 6 เดือนแรกของชีวิต ลูกจะได้เรียนรู้ว่าพ่อแม่นั้นมีจริง ดังนั้น บ้านที่เลี้ยงลูกด้วยตนเองจะช่วยให้ลูกมีภาพของพ่อและแม่ เด่นชัดและแข็งแรงในจิตใจของลูกขึ้นมาในจิตใจได้เร็วและแข็งแรงกว่าบ้านที่ไม่เลี้ยงลูกด้วยตนเอง
และถ้าทำอย่างต่อเนื่อง ไปจนลูกอายุได้ซัก 5 ขวบ ลูกจะสร้างสายสัมพันธ์กับพ่อแม่ และสายสัมพันธ์นี้จะก่อตัวขึ้นเงียบ ๆ ช้า ๆ ทอดยาวออกและแข็งแรงมากขึ้นทุกขณะ
ลูกที่มีภาพพ่อแม่ชัดและมีสายสัมพันธ์แข็งแรงจะ "ดี" ได้ไม่ยาก เพราะภาพพ่อแม่ในใจชัดเสียจนเสมือนอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ลูกจึงดีได้ ด้วยเพราะความใกล้ชิดมิใช่เพราะการสั่งสอนของพ่อแม่
นี่แหละคือเหตุผลสำคัญ
ที่ไม่ควรให้ลูกดูโทรทัศน์ หรือเล่นสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ไม่ว่าจะเป็นดีวีดี คอมพิวเตอร์ และเกมอิเล็กทรอนิกส์ต่างๆ..นับตั้งแต่อยู่ในท้อง จนถึงอายุ 2 ขวบ และตั้งแต่ 2 -5 ปี ก็ไม่ควรให้ดูเลย แม้รายการที่บอกว่าเหมาะกับเด็ก หรือถ้าจะดูก็ต้องดูไม่เกินวันละ 1 ชั่วโมง เพราะภาพและเสียงนั้นมันเปลี่ยนเร็วโดยที่เราไม่รู้ตัว แต่สมองนั้นจับได้ เด็กจึงเคยชินกับการที่จะเปลี่ยนอะไร ๆ ไปเรื่อย ๆ จะอยู่กับอะไรนาน ๆ ไม่ได้ นี่แหละตัวการสำคัญในการทำให้ลูกสมาธิสั้นยุกยิก วิ่งไปวิ่งมาตลอดเวลาไม่ยอมอยู่กับที่
มีงานวิจัยยืนยันชัดเจนว่า
โทรทัศน์มีผลต่อสมองของลูกน้อยแน่นอน เด็กในระดับไอคิวเริ่มต้นเท่ากันที่ดูโทรทัศน์ เฉลี่ยวันละ 1 ชั่วโมง เวลา 1 ปีที่ผ่านไป ไอคิวของเด็กจะต่ำกว่าเด็กที่ไม่ได้ดูทีวี
แต่ลูกเรียนรู้จากหนังสือ..
แค่อ่าน ลูกก็รู้แล้ว ไม่ต้องมานั่งพร่ำสอนใด ๆ เพราะตัวละครสอนให้แล้วอย่างดี และมีชีวิตชีวา..สนุกกว่าพ่อแม่ที่มักจะสอนค่อนไปในทางบ่นซะอีก
ดังนั้น..
อยากให้ลูกเป็นคนเก่ง ต้องฝึกให้ลูกอยู่กับหนังสือ
ไม่ใช่ทีวี สมาร์ทโฟน แท๊บเล็ต ไฮเทคโนโลยี และสื่อสำเร็จรูป


ตุ๊บปอง เรืองศักดิ์ ปิ่นประทีป