อ่านลูกด้วยรัก ถักทอลูกด้วยธรรม

ท่านแม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต ให้โอกาสอันเป็นมงคลกับการได้ทำงาน "อ่านลูกด้วยรัก ถักทอลูกด้วยธรรม" ที่เสถียร
ธรรมสถาน
ถือเป็นเวทีที่จะได้ "ขยายธรรม" ที่ทั้งแม่ทางโลก และ แม่ทางธรรมได้พร่ำสอน ไปสู่พ่อ ๆ แม่ ๆ ที่ได้เข้ามาร่วม
กิจกรรม

แม่ทางโลก..แม่กาญจนา ปิ่นประทีปไม่ได้สอนธรรมะในเชิงรูปแบบ แต่แม่สอนในเชิงปฏิบัติ..
แม่สอนธรรมะให้ลูกตั้งแต่เล็ก ด้วยการทำให้เห็น เป็นให้ดูอย่างต่อเนื่อง เมื่อลูกคลุกคลีกับบรรยากาศอย่างนี้ ลูกก็
จะทำให้เห็น และเป็นให้ดูย่างเป็นธรรมชาติ โดยที่ไม่ต้องเหนื่อยยากปากเปียกปากแฉะมานั่งสอน..หรือบังคับ
เคี่ยวเข็ญให้ทำ

แม่ คือ ครูผู้สอนให้ลูกใช้ชีวิตอยู่ในธรรมนองครองธรรมอย่างต่อเนื่องอยู่เนืองนิตย์ ซึ่งความสม่ำเสมอนี่แหละที่ทำ
ให้การสอนของแม่นั้นนั้นศักดิ์สิทธิ์เพราะว่าอยู่สิ่งที่สอน ล้วนอยู่ในวิถีชีวิตจริง
แม่สอนให้ลูกถือศีล 5 เป็นปฐม..
แม่สอนง่าย ๆ ว่า การใช้ชีวิตในแต่ละวันลูกต้องระมัดระวังการใช้ชีวิต
1.ไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ไม่เบียดเบียนกัน เพราะทุกชีวิตไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์ล้วนรักตัวกลัวตาย รักและหวงแหน
ชีวิตของตน ต่างดิ้นรนต่อสู้ทุกวิถีทางเพื่อให้ตนอยู่รอดปลอดภัย
2.ไม่นำของของผู้อื่นมาเป็นของตนไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม
3.ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างรักใคร่ปรองดองกัน ไม่แย่งของรักของใคร ไม่ล่วงละเมิดผู้อื่น ไม่รังแกเพื่อน และ
ไม่ทำให้เพื่อนต้องอับอาย
4.ต้องเรียนรู้ว่า"ความจริง" คือ หนทางที่จะนำชีวิตสู่คุณธรรม จึงต้องรู้ถึงผลดีของการพูดความจริง ไม่โกหกโป้ปด
มดเท็จ พูดจาด้วยถ้อยคำสุภาพ น้ำเสียงรื่นหู ไพเราะ ใช้เหตุใช้ผล ไม่ใช้อารมณ์
5.ให้รู้เท่าทันการใช้ชีวิตว่าโลกภายนอกมีสิ่งที่จะมอมให้เมาอยู่มากมาย แต่โลกในใจต้องตื่นและเบิกบาน แล้ว
เลือกสรรแต่สิ่งที่ดี ให้กับชีวิตเสมอ

ด้วยเพราะรักแม่ ลูกจึงทำตามคำสอนของแม่ ลูกจึงใช้ชีวิตด้วยความปลอดภัยต่อใจที่มันขุ่นมัว
แม่ว่า..
คนเรานั้นรู้ดีรู้ชั่วด้วยกันทั้งนั้นแหละ แต่การที่บางคนไม่มีกำลังที่จะหยุดความชั่วที่ตัวทำนั้น เป็นเพราะว่ายังไม่เห็น
โทษของความชั่ว ที่สามารถหยุดการกระทำชั่วนั้นได้จริง แม่จึงสอนให้ลูกเห็นเรื่องกฎของธรรมชาติที่เป็นกฎแห่ง
กรรม
แม่สอนว่า..
ถ้าลูกอยากส่องกระจก แล้วเห็นเงาในกระจกสะสวย ลูกก็ต้องยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ถ้าลูกประมาทขาดสติ ใช้ชีวิต
อย่างไม่ได้ระวังตัว แล้วเผลอส่องกระจก ลูกอาจจะได้เห็นภาพเงาขงตัวเองที่สะท้อนภาพที่หน้างอคอหักให้เห็นก็
เป็นได้

นี่ไง..คำสอนของแม่
ความทุกข์ที่เกิดจากความไม่ระมัดระวังในการกระทำของตนเอง ลูกก็จะได้รับกฎแห่งกรรมนั้นเอง
ดังนั้นเมื่อลูกจะทำอะไรก็ตาม ลูกต้องมีหิริ คือ ความละอายต่อการทำชั่ว และมีโอตตับปะ คือ ความเกรงกลัวต่อ
การทำชั่ว

แม่ว่า..
พื้นที่ใจของลูกนั้นมันมีน้อยนิดเดียว ถ้าพ่อแม่ไม่เอาความชั่วใส่ลงไปในใจของลูก ความดีมันก็เติบโตได้ง่าย
ฉะนั้น เมล็ดพันธุ์แห่งปัญญาจะไม่ถูกเบียดให้ลีบฝ่อ ถ้าพ่อแม่ไม่เอาเมล็ดพันธุ์แห่งความชั่วใส่ลงไปให้มันเติบโตใน
ใจลูก
รักแม่เป็นที่สุด

ตุ๊บปอง เรืองศักดิ์ ปิ่นประทีป