วันพุธที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2559

เลี้ยงลูกเชิงบวก‬

1. ไม่ตีก็ดีได้ ด้วยการชี้แนะด้วยความรัก (Loving-guidance)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/…/loving-guidance.html
2. สิ่งจำเป็นพื้นฐาน 4 อย่าง (Maslow's hierarchy of needs - 4 basic needs)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/4-maslows-hierarchy-o…
3. คิดก่อนสอน (Respond not react)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/respond-not-react.html
4. สร้าง EQ ให้ลูก (Raising EQ Child)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/eq-raising-eq-child.h…
5. Time-in / มุมสงบ / ธรรมชาติบำบัด ทางเลือกช่วยลูกสงบอารมณ์นอกจาก Time-out
http://loving-guidance.blogspot.com/…/08/time-in-time-out.h…
6. รักวัวให้ผูก รักลูกต้องไม่ตี
http://loving-guidance.blogspot.com/2015/…/blog-post_17.html
7. การเล่นไม่ใช่เรื่องเล่นๆ (Importance of Play)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/importance-of-play.ht…
8. บทเรียนตามธรรมชาติ บทเรียนทรงคุณค่าที่ได้มาฟรีๆ (Natural Consequences)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/natural-consequences.…
9. ทุกอย่างเริ่มที่ตัวเรา (Peace starts with you)
http://loving-guidance.blogspot.com/…/peace-starts-with-you…
10. ทีวี..ไม่ใช่พี่เลี้ยง (Effect of TV)
http://loving-guidance.blogspot.com/2015/…/effect-of-tv.html
การเลี้ยงลูกเชิงบวก เหนื่อยตอนแรก แต่ในระยะยาวเราจะเห็นผลดีงามเชียวนะคะ
ทำยังไงให้ลูกทำเพื่อเราด้วยความรัก ไม่ใช่ทำให้เราเพราะถูกบังคับ หรือกลัว จึงทำ ยากมั้ย?...ไม่ง่าย แต่เราทำได้นะคะ

วันพฤหัสบดีที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2559

หนังสือดี สร้างการคิดและสติปัญญาดีให้ลูกได้

โอ้ะ..เรื่องนี้เรื่องใหญ่
สมรรถนะด้านนี้..เด็กไทยจูงมือกันไม่ผ่านเยอะ
เรื่องการคิดและสติปัญญานี่ มีเรื่องที่เด็กต้องเรียนรู้และ Can Do หลายเรื่อง แต่เด็กไทยวัย 3 - 5 ปี Can not do ซะแยะ
เอาน่ะ..
ไม่ต้องกังวลใจให้เครียดไปมากกว่านี้หรอก เพียงพ่อแม่มีความตั้งใจ แล้วหยิบหนังสือเป็นตัวช่วย ซึ่งช่วยได้จริง ๆ..ไม่ได้อิงนิยาย โดยเฉพาะหนังสือคำกลอน หรือคำคล้องจอง ที่จัดระบบความคิดให้ลูกจำได้ง่ายขึ้น ส่งสระไหน รับสระนั้น..ง่ายต่อการจำมากกว่าร้อยแก้วธรรมดา ๆ
เริ่มแรก คือ เรื่องการจำนี่..ชิว..ชิว ขี้ปะติ๋วเลย
การจำชื่อพ่อ ชื่อแม่นี่ไม่ต้องแนะหละเนาะ คงสอนลูกกันอยู่แล้ว ส่วนเรื่องอื่น ๆ แค่เล่านิทาน อ่านหนังสือให้ลูกฟัง แล้วชวนคุย ชวนเล่า แค่นี้ก็ได้แล้ว เรื่องความจำน่ะ
ง่าย ๆ เลย..เรื่องการจำชื่อวันในหนึ่งสัปดาห์นี่..จิ๊บ จิ๊บ หยิบหนังสือภาพ เรื่อง ครอบครัวหึ่งหั่ง..มาอ่านให้ได้ อ่านให้ดี..งานนี้มีเฮ เพราะ ตุ๊บปอง เขียนไว้อย่างตรงเผง
ครอบครัวหึ่งหั่ง นอกจากจะสอน ให้ลูกเรียงลำดับเหตุการณ์ก่อนหลัง โดยให้จำชื่อวันในหนึ่งสัปดาห์แล้ว ลูกยังต้องรู้และจำเรื่องสีประจำวันได้อีก และเห็นไหมว่า..ทุกวันผึ้งน้อยจะพากันไปเล่นอะไรสนุก ๆ ซึ่งพ่อแม่ไม่ควรพลาดโอกาสงาม ๆ ที่จะชวนลูกเล่นตามนั้น..ก็สร้างสรรค์ไม่น้อย
นอกจากสอนเรื่องวัน และสีประจำวันแล้ว ใช้หนังสือเล่มนี้ ชี้ชวนให้ลูกเปรียบเทียบสิ่งต่าง ๆ เช่น ดอกไม้สีอะไรใหญ่ที่สุด เล็กที่สุด ดอกอะไรใหญ่ ดอกอะไรเล็กกว่ากัน ผึ้งตัวไหนอ้วนกว่า ผอมกว่า หรือมีตัวไหนบ้างที่ตัวเท่ากัน
อ่ะ..ไหน ๆ ก็เลือกเล่มนี้แล้ว..ใช้ให้ช้ำ ย้ำให้เห็นถึงเรื่องเหตุเรื่องผลต่อเลย
เอ๊ะ..ทำไมต้องเล่น ทำไมต้องเล่านิทาน ทำไมต้องอ่านหนังสือ หรือทำไมต้องไหว้พระ..เห็นมะ ต่อยอดได้เยอะ..แต่ก็อย่าให้มากจนล้นล่ะ ลูกจะหน่ายไปซะก่อน
ถึงตอน ..
พ่อแม่ บินเก็บ น้ำหวาน
มาทำ อาหาร หึ่งหั่ง หึ่งหั่ง
ก็ชวนคุยถึงเรื่องหน้าที่ได้เลยว่าขณะที่พ่อแม่เตรียมอาหาร ลูกต้องจัดโต๊ะอาหารนะ อ้อ..แล้วบนโต๊ะอาหารนี่ มีอะไรที่ต้องใช้คู่กันบ้างนะ..อ๋อ..ช้อนกับส้อม จานกับช้อนไง..อะไรทำนองนี้
ถึงตอนนี้แล้ว..ต่อเรื่องความสัมพันธ์ของคนในครอบครัวเลย..อย่าเฉยอยู่
"ผึ้งน้อยเป็นลูกพ่อผึ้งกับแม่ผึ้ง เหมือนหนูเป็นลูกของพ่อกับแม่นี่ไง..แล้วแม่เป็นลูกของยายกะตาหนูก็เลยเป็นหลานของยายกะตา..พ่อเป็นลูกของปู่กับย่า หนูก็เลยเป็นหลานของปู่กะย่าด้วย"
อ่านจบ..
พาลูกไปเดินกินลม ชมนก ชมไม้ อาจจะมีดอกไม้ที่เหมือน หรือต่างจากในเรื่องก็ได้ ลูกจะได้ชื่นชมความสวยงามของธรรมชาติบ้าง ไม่ใช่เอาแต่นั่งอยู่หน้าจอสี่เหลี่ยม..หรือเจี๋ยมเจี้ยมอยู่แต่ในบ้าน
แล้ว..ลองถามลูกดูซิว่า
ถ้าเด็ดดอกไม้ 1 ดอก มีใครบ้างที่ต้องเสียใจ
ถ้าเด็ดใบไม้ 1 ใบ มีใครบ้างที่เดือดร้อน
ถ้าดึงต้นไม้ 1 ต้น มีใครบ้างที่จะต้องลำบาก
ลูกจะได้รู้ว่า ถ้าเด็ดดอกไม้เพียงดอกเดียว ผึ้งจะไม่มีน้ำหวาน ไม่มีเกสรดอกไม้กิน ถ้าเด็ดใบไม้ 1 ใบ หนอนไม่มีอาหารกิน มดไม่มีที่อยู่ และถ้าดึงต้นไม้ 1 ต้นทิ้งไปนี่..เรื่องใหญ่เลย นอกจากผึ้ง หนอนกะมดจะอดกินแล้ว ยังทำให้ไส้เดือนลำบาก..เพราะตกงาน ไม่ได้พรวนดิน ไม่ได้กินอาหารจากรากต้นไม้
นี่ไง..ทุกเรื่องโยงถึงกัน อย่างเป็นเหตุเป็นผล
ส่วนสมรรถนะด้านการแก้ปัญหานั้น..ขอยกนิทานภาพ เรื่อง เหมี่ยวเมี้ยว ไม่อยากเหมียว เป็นตัวอย่าง เพราะ ตุ๊บปองเขียนไว้ สอนใจได้ จะ ๆ แจ่ม ๆ ว่าพ่อแม่ต้องสอนลูก ให้รู้ถึงเรื่องมารยาทในการอยู่ร่วมกัน อย่าสุขบนทุกข์ของคนอื่น ต้องอยู่อย่างไม่เบียดเบียนกัน พึ่งพิงอิงอาศัยกัน และต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
จากเรื่องที่เล่าขานผ่านมาข้างต้น สมรรถนะด้านนี้ ยังรวมถึงต้องสอนให้ลูกเข้าใจเรื่องคุณค่าเชิงเศรษฐกิจด้วยนะ..ถ้าจะให้ง่าย..ในบรรยากาศสบาย ๆ ก็พาลูกไปจับจ่ายกระจายรายได้ด้วยละกัน ลูกจะได้เรียนรู้ว่า จะต้องใช้เงินเท่าไร เพื่อซื้ออะไร ซื้ออย่างไรให้ได้ของดี แต่ประหยัด อ้อ..อย่าลืมสอนลูกให้รู้จัก เหรียญสลึง เหรียญ ห้าสิบ และเหรียญบาทด้วยนะ เพราะตอนเก็บข้อมูล เด็กหลายคนไม่รู้จักซะแล้ว
ส่วนเรื่องการอ่านตัวเลข นับเลข และรู้เรื่องจำนวนนี่..ก็ชวนลูกนับมือ นับนิ้ว นับโต๊ะ นับเก้าอี้ นับจาน นับชาม หรือชวนคุยว่า แปรงฟันวันละกี่ครั้ง อาบน้ำวันละกี่ครั้ง..คุยไปตามเรื่องตามราว แต่ให้ได้เรื่องได้ราวละกัน
ไม่ยากใช่ไหม..
ถ้าจะยาก..ก็ยากตอนเริ่มเท่านั้นแหละ พอทำไป..ทำไปให้เป็นกิจวัตร ทำจนเป็นนิสัยแล้ว ก็ไม่ยากหรอก..ลองดูซิ

วันอาทิตย์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2559

สมรรถนะดี หนังสือสร้างได้

โดยธรรมชาติแล้ว..
เด็กโดยเฉพาะวัย 0 - 5 ปีทุกคนมีความกระตือรือร้นที่จะฟัง กระตือรือร้นที่จะสัมผัส กระตือรือร้นที่จะดู กระตือรือร้นที่จะทำ กระตือรือร้นที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ เพราะเป็นวัยที่คำถามในสมองมากมายที่รอหาคำตอบ ลูกวัยนี้จึงไม่หยุดนิ่ง สนใจในทุกสิ่งอย่างจริงจัง จึงไม่มีความจำเป็นใด ๆ ที่พ่อแม่จะมาบังคับ หรือขู่เข็ญให้ลูกเอาแต่เรียน..เรียน..เรียน เพราะลูกจะเกิดการเรียนรู้น้อยมาก หรือเรียนรู้ไม่ได้เลยเมื่อรู้สึกว่าถูกบังคับ หรือกำลังกังวลใจ
แต่ลูกวัยนี้จะเรียนรู้ได้ดีที่สุดเมื่อสบายใจ ร่าเริง มีความผูกพัน และสนใจในสิ่งที่ตนกำลังทำอยู่
ความคิดและจินตนาการ เป็นความคิดสร้างสรรค์ที่ติดตัวลูกมาแต่กำเนิด พ่อแม่จึงพึงตระหนักอยู่เสมอว่าลูกต้องการบรรยากาศของการเรียนรู้ที่จะกระตุ้นเสริมให้ใช้ความคิดและจินตนาการอย่างเต็มที่ลองหยิบหนังสือสักเล่ม แล้วลองมาอ่านให้ลูกฟังซิ ที่สำคัญ ขณะที่อ่านต้องหมั่นสังเกตสังกาด้วยนะว่ามีพฤติกรรมอะไรดี ๆ เกิดขึ้นกับลูกบ้าง
หนังสือ คือ อีก 1 คำตอบ เพราะ..
หนังสือ คือ สื่อการเรียนการสอนที่ดีเพราะสามารถทำให้ลูกแสวงหาความรู้ด้วยตัว ด้วยความคิดจากสมอง ด้วยความรู้สึกจากหัวใจ และการเคลื่อนไหวจากร่างกาย เพื่อจะเป็นข้อมูลที่หยั่งรากลึกไปสู่ชีวิตแห่งการเรียนรู้ของลูกในทุกด้าน โดยไม่แบ่งแยกโลกทางสติปัญญาออกจากโลกทางสุนทรี การอ่านหนังสือให้ฟัง จะทำให้เห็นว่าลูกเล็ก ๆ นี่แหละ มีศักยภาพอันไม่รู้จบ บางครั้งพ่อแม่ไม่ต้องสอนอะไรเลย แต่ลูกสามารถจัดการให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ของตนเอง ด้วยพลังใฝ่รู้ที่มีอยู่มหาศาล และพร้อมจะหลั่งไหลออกมาด้วยแรงขับเคลื่อนภายในอย่างเป็นธรรมชาติ มีชีวิตชีวา
หนังสือ คือ คลังภาษา เพราะหนังสือทำให้ลูกเรียนรู้คำต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง ลูกจึงมีคำใหม่ ที่เป็นทั้งภาษาปาก ภาษาพูด และภาษาเขียนที่สละสลวยระดับภาษากวี เก็บไว้ในสมองมากมาย ลูกจึงมีภาษาพูดที่หลากหลายมากมายตามไปด้วย ที่สำคัญ คือ ลูกจะเป็นเด็กที่พูดจารู้เรื่อง มีเหตุมีผล เรียบเรียงความคิดได้ดี และเล่าเรื่องราวได้อย่างเข้าใจ ไม่สับสน วกวน อีกทั้งยังพูดจาไพเราะ และใช้ภาษาอย่างรู้กาลเทศะ
หนังสือ คือ ความคิดดี...มีระบบ เมื่อลูกได้ฟังการอ่านหนังสือบ่อย ๆ ได้ฟังทุก ๆ วัน จะทำให้ลูกมองเรื่องโดยภาพรวมออก จับประเด็น และเค้าโครงเรื่องราวต่าง ๆ ได้เร็วและดี นั่นหมายถึง ลูกสามารถมองอะไรอย่างเป็นระบบ และมีความคิดรวบยอด จนสามารถเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ได้อย่างเป็นระบบ เรียงลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตได้อย่างถูกต้อง รู้ว่าเหตุการณ์ใดเกิดก่อน เหตุการณ์ใดเกิดหลัง หรือเหตุการณ์ใดเกิดระหว่างเหตุการณ์ใด
หนังสือ คือ ความสุขทำให้ลูกอารมณ์ดีและมีความมั่นคงทางอารมณ์ เพราะตัวละครในหนังสือทำให้ลูกสนุกสนาน แล้วซึมซับรับเอาบุคลิกของตัวละครไว้เป็นบุคลิกภาพและนิสัยส่วนตนโดยไม่รู้ตัว และเมื่อลูกได้ฟังเรื่องราวหลากหลายได้แง่คิด มุมมองมากมาย จึงเกิดเป็นทักษะและความเข้าใจพื้นฐานการใช้ชีวิต ตัวอย่างในหนังสือ คือรูปธรรมของพฤติกรรม และความคิดยาก ๆ ถูกย่อย ด้วยเนื้อหาและภาพที่น่าสนใจ ทำให้ลูกเข้าใจเรื่องราวต่าง ๆ ในมิติที่ลึกซึ้งมากขึ้น ลูกจึงเรียนรู้ นำสู่การปรับตัวเข้ากับสังคมและคนอื่น ๆ ได้ง่าย เห็นอกเห็นใจคนอื่น รู้เขารู้เรา รู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา มีน้ำใจ มีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดี เชื่อมั่นในตนเอง รู้จักคิด และทำในสิ่งใหม่ ๆ ที่ดี
หนังสือ คือ ความจำ การฟังเสียงอ่านหนังสือของพ่อแม่ พร้อมกับดูภาพจากหนังสือประกอบ ทำให้ลูกเกิดการพัฒนาความจำจากสิ่งที่ได้เห็น ได้ยิน ได้ฟัง กระทั่งสามารถเล่าเรื่องราวที่รู้ และจำได้ เมื่อยิ่งพูด ยิ่งเล่า จึงยิ่งทำให้ลูกตอกย้ำความจำให้แม่นยำ และจำได้อย่างเป็นระบบดียิ่งขึ้น
หนังสือ คือ ความมั่นใจ เรื่องราวสนุก ๆ จากหนังสือ ภาพสวย ๆ ของตัวละครที่มีชีวิตชีวาที่ลูกได้ยินและได้เห็นทุกวัน ๆ จะทำให้ลูกเกิดความมั่นคงทางจิตใจ เกิดความมั่นใจในตนเอง เกิดความเชื่อมั่น และเกิดความภาคภูมิใจในตนเอง ที่สามารถเป็นผู้นำในการทำกิจกรรมต่าง ๆ ได้ กล้าแสดงออกทางความคิด
หนังสือ คือ สมาธิ ความสนุกสนานจากเนื้อเรื่องที่เร้าความสนใจ ทำให้ลูกนิ่งฟังได้อย่างมีสมาธิ ถ้าพ่อแม่อ่านหนังสือให้ฟังทุกวัน ลูกจึงได้ฝึกสมาธิทุกวัน กระทั่งเกิดสมาธิในการทำกิจกรรมอื่น ๆ ตามไปด้วย
หนังสือ คือ ศิลปะ ภาพสวยงาม ที่หลากหลายจากหนังสือ ทำให้ลูกมีความจำ และความคิดในเรื่องสีที่หลากหลาย เมื่อได้มาลากเส้น เล่นสี จึงผสมผสานจินตนาการ และความคิดสร้างสรรค์ ออกมาเป็นงานศิลปะอย่างมีรายละเอียดขององค์ประกอบภาพเช่น รูปคน รูปดอกไม้ ใบไม้ ต้นไม้ หรือสัตว์ต่าง ๆ มากกว่าเด็กทั่วไป ซึ่งศิลปะของลูกเป็นช่องทางให้เด็กได้แสดงออกทางความคิดได้อย่างอิสระและสร้างสรรค์
หนังสือ คือ จินตนาการสร้างสรรค์ที่สนุกสนานไร้ขอบเขต เต็มไปด้วยสีสันมีชีวิตชีวา ลูกจึงมีความคิดสร้างสรรค์ และกล้าแสดงความคิดเห็นที่มีด้วยความเป็นตัวของตัวเอง คิดคล่อง คิดเร็ว คิดอย่างละเอียดรอบคอบ คิดได้อย่างหลากหลายรูปแบบ สามารถลำดับความคิด และอธิบายให้คนอื่นรู้และเข้าใจได้ แม้ในหลาย ๆ ครั้งที่ความคิดเห็นจะดูต่างจากเพื่อนหรือผู้ใหญ่แต่ก็มีเหตุมีผล
หนังสือจึงเป็นสื่อที่ทำให้ลูกมีก้าวย่างในการเรียนรู้เร็วขึ้นด้วยเนื้อหาที่สนุกสนาน ตัวละครที่มีชีวิตชีวา ภาพประกอบที่สวยงาม จนทำให้เด็กเกิดการเรียนรู้อย่างไม่รู้ตัว
รู้แล้วเห็นดี ก็อย่ามัวรอรี รีบอ่านกันซะแต่วันนี้..นะ


ตุ๊บปอง เรืองศักดิ์ ปิ่นประทีป

คนสำเร็จในกระจก ...

เคล็ดลับสำคัญของการสร้างและรักษาพลังใจในการต่อสู้กับปัญหา เพื่อเดินหน้าสู่ความสำเร็จประการหนึ่ง ที่ผมไม่ค่อยได้เล่าให้ใครฟังก็คือ ...
การคุยกับ "คนสำเร็จ" ในกระจก ...
ซึ่งคนสำเร็จที่ว่านี้ ก็คือ ตัวผมเอง
ตั้งแต่เด็กๆ ผมมักฝันถึงความสำเร็จอยู่ตลอด และเมื่อใดที่ท้อ หรือหมดกำลังใจ ผมก็มักจะเรียกคนสำเร็จที่อยู่ในตัวออกมาคุยด้วยเสมอ
ผมชอบที่จะจินตนาการ โดยนึกว่าตัวเองเป็นคนสำเร็จในด้านต่างๆ แล้วก็นั่งตอบคำถาม เหมือนกับถูกสัมภาษณ์หน้ากระจก
เช่น เวลาที่ชีวิตในปัจจุบันตกต่ำดำดิ่งถึงขีดสุด ผมก็มักจะจินตนาการว่าตัวเองเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ กำลังออกรายการทีวี และนั่งเล่า moment หรือสถานการณ์ปัจจุบันที่กำลังเจออยู่ และตอบคุณผู้ชมว่า ผมผ่านช่วงเวลาวิกฤตนั้นๆ มาได้อย่างไร
เล่าแบบคนเก่ง พูดบอกเล่าแบบคนสำเร็จ ที่ผ่านมรสุมนั้นมาแล้ว และกำลังจะส่งต่อพลังของความสำเร็จต่อไปให้กับคนอื่น
จะว่าบ้าก็บ้า หรือช่างจินตนาการก็คงจะได้ แต่ความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ ก็คือ ทุกครั้งที่ทำแบบนี้ มันเรียกแรงและพลังของผมกลับคืนมาได้เสมอ
ลึกๆในความคิดของผมก็คือ ยังไงวันนึงกูก็ต้องสำเร็จอยู่แล้ว ดังนั้นขอขึ้นไทม์แมชชีนโดเรมอน เรียกไอ้คนสำเร็จคนนั้นกลับมาแก้ปัญหาวันนี้สักหน่อยจะเป็นไรไป
สิ่งหนึ่งที่ผมยอมรับโดยตรงเวลาใช้วิธีนี้ก็คือ คนสำเร็จในกระจก เข้มแข็งกว่าผมเสมอ จนหลายครั้งผมกลัวว่าเราจะกลายเป็นคนหลอกตัวเอง หากใช้วิธีการนี้จัดการกับปัญหาบ่อยๆ
แต่สุดท้ายแล้วความกังวลก็หมดไป เพราะคิดๆดูแล้ว ผมไม่ได้เพ้อเจ้อ จินตนาการเป็นคนอื่น ผมแค่จินตนาการว่าเป็นตัวเอง ที่มีพลังซุปเปอร์ไซยาในระดับเหนือกว่าปัจจุบันก็เท่านั้น
และนั่นคือ กิจกรรมคนสำเร็จในกระจก ที่ผมมักใช้สร้างพลังให้ตัวเองอยู่เสมอ
คนเราทุกคนมี Hero อยู่ในตัว อย่าลืมเรียกใช้เขาเวลาคับขันนะครับ และคุณจะรู้ว่า ...
คุณแม่งเก่งกว่าที่ตัวเองหรือใครอีกหลายคนคิดเอาไว้ ... สู้โว้ย
ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนผลงานเขียน "คนไทยฉลาดการเงิน" จนติดอันดับขายดี TOP5 ของประเทศตั้งแต่วันแรก ทั้งที่ยังวางจำหน่ายไม่ครบทุกสาขา
ทีมงานคนไทยฉลาดการเงิน ขอคารวะทุกท่านมา ณ ที่นี้ และขอฝากหนังสือเล่มนี้ให้เป็นหนังสือการเงินสามัญประจำบ้านทุกท่านด้วยนะครับ
Money Coach

ถ้าเมื่อไรที่เหตุการณ์บางอย่าง หรือคนบางคน มาตอกย้ำให้เราคิดว่าเราไม่เก่ง เป็นผู้แพ้ ทำอะไรไม่สำเร็จ คิดใหม่

ลองนึกถึงสิ่งที่เราทำสำเร็จตั้งแต่วินาทีแรกที่เราปรากฏตัวขึ้นบนโลกนี้
เราเกิดมาเป็นผู้ชนะตั้งแต่วินาทีแรกที่ปรากฏตัวขึ้นมาบนโลกนี้ เราเป็นสเปิร์มตัวที่ว่ายน้ำอย่างเริงร่า เชิดหน้าอย่างมีความสุข ว่ายน้ำถึงที่หมายสำเร็จเป็นคนแรก ด้วยความมุ่งมั่น ในขณะที่คนอื่นๆต้องสลายหายไป เราคิดว่า ตอนนั้นเราจะ ว่ายน้ำ ด้วยความกลัว ความวิตกกังวล ด้วยความคิดว่าไกลเหลือเกิน เราคงทำไม่ได้ ทำไม่สำเร็จ หรือว่า การที่เราถึงจุดหมายเพราะ ว่ายน้ำด้วยความสนุกสนาน มั่นคง เริงร่า อาจจะเหนื่อยบ้าง แต่มีเป้าหมายชัดเจนและที่สำคัญทำด้วยความสุข
ตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก เราประสบความสำเร็จมานับครั้งไม่ถ้วน หัดชันคอ พลิกตัว หัดยืน หัดเดิน หัดนั่ง
ทุกครั้งที่เราก้าวเดิน อาจจะเซหรือหกล้ม เราก็ลุกขึ้นมาใหม่ แล้วพูดกับตัวเองว่า เอาอีก เอาอีก
เราสนุกกับการหัดลองป้อนข้าวเข้าปากตัวเองแล้วไปติดที่ตา แก้ม จมูก เราลองทำทุกอย่างซ้ำแล้วซ้ำอีก โดยไม่เคยบ่นว่า ลองตั้งหลายครั้ง สองสามครั้งแล้วยังไม่สำเร็จ เลิกดีกว่า
เด็กน้อยในตัวเรา ไม่เคยนั่งคิดกังวลว่า จะมีใครไม่ชอบฉันหรือเปล่า เขายิ้มร่าให้คนที่มาเล่นจ๊ะเอ๋ด้วย หัวเราะขำได้ซ้ำแล้วซ้ำอีกกับมุขตลกเดิม ๆ
เด็กน้อย ในตัวเรามีความสุขได้ง่าย มีความทุกข์ยาก
ทุกอย่างเป็นความสนุก เป็นการเล่น เป็นการท้าทายที่ทำให้สนุกจนลืมวันลืมคืน การแก้ปัญหาคือการเล่น เก็บแต้มไปเรื่อย ๆ แพ้ก็เริ่มเล่นใหม่ยิ่งสนุก ยิ่งทำได้ดีกว่าเดิม
เราเรียนรู้ที่จะเขียนก.ไก่ ตัวเท่าหม้อแกง กว่าจะรู้อีกที เราก็เก่งกล้าสามารถเขียนโดยที่ไม่ต้องคิดเลยเสียด้วยซ้ำ เราทำอะไรสำเร็จมามากมายนับไม่ถ้วน
กว่าจะมาถึงวันนี้ ลองนึกดูสิว่า เราประสบความสำเร็จมานับครั้งไม่ถ้วน มากมายขนาดไหน ประสบความสำเร็จแบบง่าย ๆ สบาย ๆ สนุก เพราะการทำสำเร็จคือธรรมชาติของเรา
เข็มทิศ ; เด็กน้อยในตัวเรา ทำจนสำเร็จทุกครั้งไม่ว่าจะต้องพยายามกี่ครั้งก็ตาม
CR. pic FB
ครูอ้อย เข็มทิศชีวิต

วันพฤหัสบดีที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2559

สมองดีสร้างได้ตั้งแต่ลูกอยู่ในท้อง

สมองดีสร้างได้ตั้งแต่ลูกอยู่ในท้อง..จริง ๆ นะ
เรื่องนี้..
บรรดาแม่ ๆ ทั้งมือใหม่หัดท้อง และแม่ท้องมืออาชีพทั้งหลายต่างให้ความสนใจ และตั้งอกตั้งใจค้นคว้าหาความรู้กันมากมาย
คืออย่างนี้..
ท้องของแม่ คือ โลกของลูก
ดังนั้นนับแต่ตอนที่แม่ท้อง นักวิชาการต่างออกมายืนยันว่าโลกของลูก ในท้องของแม่นั้นเป็นโลกที่สามารถพัฒนาลูกน้อยได้จริง ๆ จึงขอให้แม่หลีกเลี่ยงการดูโทรทัศน์ เพราะไม่ได้ช่วยอะไรให้ลูกดีขึ้นเลย ซ้ำร้ายยังส่งผลเสียต่อลูกในท้องซะอีก เพราะมีคลื่นไฟฟ้า ที่แผ่รังสีออกมาทำลายสุขภาพของแม่ส่งผ่านไปยังลูกน้อยในท้องอีกด้วย
แต่..
นักวิชาการให้แม่อ่านหนังสือให้ลูกฟัง..ตั้งแต่อยู่ในท้องนั่นแหละ เพราะการอ่านหนังสือดี ๆ ภาพสวย ๆ เนื้อหาที่ง่าย ๆ น่ารัก ๆ ซึ่งจะทำให้แม่เพลิดเพลิน
อ้อ..ขอกระซิบว่า
ตอนอ่านนี่ ต้องอ่านออกเสียงดัง ๆ ให้ลูกที่อยู่ในท้องฟังชัด ๆ ด้วยนะ
ลองหยิบหนังสือ ของ ตุ๊บปอง ชุดไหน..เรื่องไหนก็ได้ มาอ่านดูนะ..
หนังสือเนื้อหาที่อุ่นอวลไปด้วยความรักอย่างนี้..ทำให้แม่ "สงบ เย็น และเป็นสุข"
เรื่องนี้นักวิชาการบอกตรงกันว่า..
ถ้าทำเช่นนี้อย่างสม่ำเสมอ สมองของลูกจะเติบโตไปกับกุศลของแม่ตั้งแต่อยู่ในห้องเรียนห้องแรก คือ ท้องของแม่นานแหละ เพราะลูกสามารถรับรู้ในคลื่นเสียงที่ได้ยิน แม้จะยังไม่รู้หรอกว่าเสียงนั้นเป็นเสียงอะไร แต่สามารถจำเสียง จังหวะ และการออกคำของแม่ได้
เมื่อเด็กเกิดใหม่ เด็กไม่รับรู้ว่าโลกนี้มีสิ่งที่เรียกว่าพ่อแม่อยู่จริงๆ เด็กจะใช้เวลาหกเดือนแรกของชีวิตในการเรียนรู้ว่าพ่อแม่นั้นมีจริง ดังนั้น บ้านที่เลี้ยงลูกด้วยตนเองจะช่วยให้เด็กพัฒนาสิ่งที่เรียกว่าพ่อแม่ขึ้นมาในจิตใจได้เร็วและแข็งแรงกว่าบ้านที่ไม่เลี้ยงลูกด้วยตนเอง
ดังนั้น..
ถ้าแม่อ่านหนังสือให้ลูกฟังตั้งแต่อยู่ในท้อง ครั้นพอคลอดออกมา ในขณะที่ให้ลูกดูดนมก็พูดคุย ร้องเพลง และพอว่าง ๆ พ่อแม่ก็อ่านหนังสือให้ฟัง ก่อนนอนก็ร้องเพลงกล่อม เป็นเรื่องที่ดีที่สุดที่ลูกจะมีภาพพ่อแม่ที่ชัดเจนทีละน้อย ๆ จนจำได้แม่น โดยเฉพาะในช่วง 6 เดือนแรกของชีวิต ลูกจะได้เรียนรู้ว่าพ่อแม่นั้นมีจริง ดังนั้น บ้านที่เลี้ยงลูกด้วยตนเองจะช่วยให้ลูกมีภาพของพ่อและแม่ เด่นชัดและแข็งแรงในจิตใจของลูกขึ้นมาในจิตใจได้เร็วและแข็งแรงกว่าบ้านที่ไม่เลี้ยงลูกด้วยตนเอง
และถ้าทำอย่างต่อเนื่อง ไปจนลูกอายุได้ซัก 5 ขวบ ลูกจะสร้างสายสัมพันธ์กับพ่อแม่ และสายสัมพันธ์นี้จะก่อตัวขึ้นเงียบ ๆ ช้า ๆ ทอดยาวออกและแข็งแรงมากขึ้นทุกขณะ
ลูกที่มีภาพพ่อแม่ชัดและมีสายสัมพันธ์แข็งแรงจะ "ดี" ได้ไม่ยาก เพราะภาพพ่อแม่ในใจชัดเสียจนเสมือนอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ลูกจึงดีได้ ด้วยเพราะความใกล้ชิดมิใช่เพราะการสั่งสอนของพ่อแม่
นี่แหละคือเหตุผลสำคัญ
ที่ไม่ควรให้ลูกดูโทรทัศน์ หรือเล่นสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ไม่ว่าจะเป็นดีวีดี คอมพิวเตอร์ และเกมอิเล็กทรอนิกส์ต่างๆ..นับตั้งแต่อยู่ในท้อง จนถึงอายุ 2 ขวบ และตั้งแต่ 2 -5 ปี ก็ไม่ควรให้ดูเลย แม้รายการที่บอกว่าเหมาะกับเด็ก หรือถ้าจะดูก็ต้องดูไม่เกินวันละ 1 ชั่วโมง เพราะภาพและเสียงนั้นมันเปลี่ยนเร็วโดยที่เราไม่รู้ตัว แต่สมองนั้นจับได้ เด็กจึงเคยชินกับการที่จะเปลี่ยนอะไร ๆ ไปเรื่อย ๆ จะอยู่กับอะไรนาน ๆ ไม่ได้ นี่แหละตัวการสำคัญในการทำให้ลูกสมาธิสั้นยุกยิก วิ่งไปวิ่งมาตลอดเวลาไม่ยอมอยู่กับที่
มีงานวิจัยยืนยันชัดเจนว่า
โทรทัศน์มีผลต่อสมองของลูกน้อยแน่นอน เด็กในระดับไอคิวเริ่มต้นเท่ากันที่ดูโทรทัศน์ เฉลี่ยวันละ 1 ชั่วโมง เวลา 1 ปีที่ผ่านไป ไอคิวของเด็กจะต่ำกว่าเด็กที่ไม่ได้ดูทีวี
แต่ลูกเรียนรู้จากหนังสือ..
แค่อ่าน ลูกก็รู้แล้ว ไม่ต้องมานั่งพร่ำสอนใด ๆ เพราะตัวละครสอนให้แล้วอย่างดี และมีชีวิตชีวา..สนุกกว่าพ่อแม่ที่มักจะสอนค่อนไปในทางบ่นซะอีก
ดังนั้น..
อยากให้ลูกเป็นคนเก่ง ต้องฝึกให้ลูกอยู่กับหนังสือ
ไม่ใช่ทีวี สมาร์ทโฟน แท๊บเล็ต ไฮเทคโนโลยี และสื่อสำเร็จรูป


ตุ๊บปอง เรืองศักดิ์ ปิ่นประทีป

วันพุธที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2559

EP2 เทคนิคการรีทัชภาพ - PS


พ่อแม่อ่านได้ ลูกภาษาดี ปัญญาดี ชีวิตดี

การอ่านหนังสือให้ลูกฟัง เป็นวิธีที่ดีที่สุดวิธีหนึ่งที่จะช่วยพัฒนาสมรรถนะของลูกปฐมวัยในการพัฒนาตามวัยให้ดีขึ้นได้ เพราะหนังสือ ถือเป็นต้นทางที่จะสร้างวิถีแห่งการเรียนรู้ ด้วยเพราะเนื้อหาและองค์ประกอบของภาพในหนังสือ ทำให้ลูกค้นพบแนวคิดดี ๆ ที่นำมาประยุกต์เป็นความคิดของตน กระทั่งเกิดกระบวนการคิด และจินตนาการอันเป็นการส่งเสริมให้สุขภาพดี ภาษาดี สังคมดี อารมณ์ดี ความรู้ดี ความคิดดี สติปัญญาดี สมาธิดี จิตใจดี และมีความคิดสร้างสรรค์ดี เพราะขณะที่ฟัง ลูกจะพินิจพิเคราะห์และวินิจฉัยเนื้อหาสาระไปด้วย จึงสามารถนำไปปฏิบัติจนเกิดผลดีต่อตนเองได้ในภายภาคหน้า
นั่นหมายถึง..
พ่อแม่อ่านจบแล้วต้องไม่จบเลย ต้องหากิจกรรมที่สัมพันธ์กับการอ่านมาเกริ่นและกล่าวขานอย่างเหมาะสมกับเนื้อหาและภาพประกอบ อย่างไม่ยัดเยียด และไม่จงใจที่จะสอนจนลูกหน่าย แล้วกลายเป็นเกลียดหนังสือ
อ่านได้อ่านดี อ่านดังฟังชัด
หยิบหนังสือภาพสำหรับเด็ก ชุด ชวนท่องร้องเล่น เรื่องโดย ตุ๊บปอง ภาพโดยตู้อบ ..มาอ่านกับลูกด้วยเสียงที่ดัง ฟังกันชัด ๆ
การที่พ่อแม่อ่านออกเสียง และลูกสามารถฟังเรื่องราวที่สนุกสนาน และภาษาที่สละสลวยได้ชัด ทำให้ลูกเกิดสมาธิในการจับใจความจากเรื่องราวที่ฟัง ประกอบกับภาพที่เห็น ทำให้ลูกเกิดทัศนคติที่ดีต่อการอ่านได้
ก่อนอ่าน
พ่อแม่ต้องพูดคุยกับลูกถึงรายละเอียดของภาพในหน้าปกหนังสือก่อน ดูชื่อเรื่อง ชื่อผู้แต่ง พร้อมตั้งคำถามจากรูปภาพที่เห็น..แบบขำ ๆ สบาย ๆ "ไม่ซีเรียส" เพราะนี่คือการสร้างความอุ่นใจให้แก่ลูกว่า อีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า จะได้พบกับความสุขในโลกของหนังสือ ถือเป็นการสร้างสัมพันธไมตรีที่ดีกับลูกไปพร้อมกัน
อ้อ..
ถ้าบางคำถามที่ถามแล้วลูกไม่ตอบสนอง พ่อแม่ควรเปลี่ยนเป็นคำถามให้ง่ายต่อการตอบ หรือให้ลูกใช้การสื่อสารด้วยร่างกายเป็นการตอบ เช่น การพยักหน้า ส่ายหน้า หรือหัวเราะ ฮ่า..ฮ่า เพื่อลูกจะได้รู้สึกผ่อนคลายไม่เครียดและสนใจที่จะฟังพ่อแม่อ่านหนังสือต่อ
ระหว่างอ่าน
1.ใช้นิ้วชี้ชื่อเรื่อง และชื่อผู้แต่งที่หน้าปกหนังสือ ทำให้ลูกสังเกตเห็นว่า การอ่านนั้นเริ่มต้นจากซ้ายไปจบที่ด้านขวา พร้อมกับพูดคุยถึงภาพ เพื่อให้ลูกได้คาดเดาถึงเนื้อเรื่องที่จะได้ฟัง
2.ให้ลูกเป็นคนเปิดหนังสือ เพราะจะทำให้ลูกสังเกตและจำว่าการเปิดหนังสือจะเปิดจากขวาไปซ้าย
3.อ่านแบบมีอารมณ์ร่วม ด้วยการทำน้ำเสียงให้เหมาะสมกับอารมณ์ของคำในเนื้อเรื่อง ซึ่งจะทำให้ลูกเข้าใจความหมายของคำที่เขียนอย่างเป็นองค์รวม
4.คำนึงถึงช่วงระยะเวลาในการอ่าน โดยดูจากอารมณ์และอาการของลูกเป็นสำคัญ ซึ่งลูกอาจเบื่อกับการใช้เวลาในการอ่านนานเกินไป หรือไม่จุใจถ้าอ่านแล้วผลุบผลับจบเร็วเกินไป
5.ไม่ควรมีการแบ่งอ่าน เช่น วันนี้อ่านให้ฟังเพียงครึ่งเรื่อง ที่เหลือคอยติดตามในวันรุ่งขึ้น
ลูกพอใจเล่มไหนให้อ่านเล่มนั้น
นี่คือแนวทางในการสร้างนิสัยรักการอ่านที่ดีให้แก่ลูกได้เป็นอย่างดี ถ้าพ่อแม่เปิดโอกาสให้ลูกเลือกอ่านหนังสือตามความสนใจของลูกเองอยู่เสมอ โดยจัดเป็นมุมหนังสือ ตะกร้าหนังสือ หรือพาลูกเข้าห้องสมุด เพื่อให้ลูกได้มีโอกาสเลือกหนังสือมาอ่านอย่างอิสระตามความสนใจ
อ่านในใจ..เงียบ ๆ
ให้โอกาสและจัดให้มีช่วงเวลาที่ลูกสามารถเลือกหนังสือที่ชอบใจเป็นพิเศษมาอ่านตามลำพัง โดยให้ลูกอ่านเงียบ ๆ หรือออกเสียงพึมพำในลำคอเบา ๆ โดยไม่รบกวนผู้อื่น ก็จะช่วยให้ลูกมีสมาธิ และจดจ่อในการเรียนรู้ในเรื่องนั้น ๆ แต่เพียงผู้เดียว เมื่ออ่านจบแล้ว ให้ลูกเรียบเรียงใจความสำคัญแล้วเล่าเรื่องราวให้ฟังเป็นภาษาของตนเอง
อ่านเล่มนี้ซิดี
ชี้ชวนให้ลูกอ่านหนังสือ โดยที่พ่อแม่อ่านหนังสือเล่มนั้น ๆ ก่อน เพื่อจะได้มีข้อมูลที่จะเลือกใช้เรื่องราว หรือความน่าสนใจของตัวละคร มาเย้าให้ลูกสนใจ แล้วหยิบมาอ่าน
อ่านย้ำซ้ำเรื่อง
การอ่านหนังสือเรื่องเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ที่มีเรื่องราวน่าสนใจ และคำที่สนุกสนาน ก็ถือเป็นการดีที่พ่อแม่พึงใช้ในการสร้างระบบความจำให้แก่ลูก
การอ่านย้ำซ้ำเรื่องที่สนุก ๆ และมีกิจกรรมระหว่างอ่าน หรือหลังอ่านอย่างนี้..จำทำให้ลูกสนุก และสนใจหนังสือเล่มนั้นมากมากยิ่งขึ้น
ไม่เชื่อก็ลองดูซี..
พ่อแม่ลูก..สนุกไม่รู้เรื่องเชียวหละ

7 ทักษะรับมือกับลูกน้อย Generation Alpha

ริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 จนมาถึงปัจจุบันเป็นยุคดิจิทัลที่มีสภาพแวดล้อม และการสื่อสารเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว ทางด้านเทคโนโลยีก็มีการใช้อุปกรณ์ทัชสกรีน (Touch Screen) และติดต่อสื่อสารผ่านโซเชียลเน็ตเวิร์คมากขึ้น จึงทำให้เด็กในยุคนี้ได้รับอิทธิพลจากภาพ เสียง วิดีโอ มากกว่าตัวหนังสือหรือการพูดคุยกัน มักจะถ่ายทอดความคิดและแบ่งปัน ภาพ หรือข้อความกิจวัตรประจำวันผ่านการอัปโหลดเฟซบุ๊ก อินสตาแกรม ทวิตเตอร์ ฯลฯ เราจึงเรียกเด็กที่เกิดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 ถึงปัจจุบันว่า เจนเนอเรชั่น อัลฟ่า (Generation Alpha)

พฤติกรรมดังกล่าวของเด็กในยุคเจนเนอเรชั่น อัลฟ่า มีทั้งข้อดีและข้อเสียที่คุณพ่อคุณแม่ควรดูแลให้คำแนะนำกับลูกน้อยเป็นพิเศษ เพื่อให้ลูกน้อยสามารถปรับตัว
พร้อมรับมือกับสังคม และการใช้ชีวิตในโลกปัจจุบันที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรู้เท่าทัน ซึ่งคุณพ่อคุณแม่สามารถดูแลลูกน้อยได้ด้วย 7 ทักษะสำคัญดังต่อไปนี้

7 ทักษะรับมือกับลูกน้อย Generation Alpha
1. การคิดอย่างมีวิจารณญาณและแก้ปัญหาเป็น (Critical Thinking and Problem Solving) ควรฝึกฝนให้ลูกน้อยทำกิจกรรมต่างๆด้วยตัวเอง เพื่อปลูกฝังให้เขาเป็นเด็กที่กล้าตัดสินใจ ลองผิดลองถูก ให้รู้จักช่วยเหลือแก้ไขปัญหาด้วยตัวเอง โดยอยู่บนพื้นฐานของเหตุผลและความรอบคอบ

2. การคิดในเชิงสร้างสรรค์ (Creative Thinking) ควรหากิจกรรมที่หลากหลายให้ลูกน้อยได้ทำ เช่น งานศิลปะ งานประดิษฐ์สิ่งของ เพื่อเป็นการช่วยให้สมองได้ฝึกคิดและมีจินตนาการในการสร้างสรรค์ผลงานของตัวเอง

3. ความฉลาดในการใช้สื่อดิจิทัล (Digital Wisdom) พ่อแม่ควรสอนและเป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่ลูกน้อยในการใช้เครื่องมือสื่อสารทางเทคโนโลยีอย่างรู้เท่าทัน เพื่อไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของโลกออนไลน์ และสังคมวัตถุนิยม

4. การรู้จักปรับตัวและการทำงานเป็นทีม (Collaboration) ลูกน้อยควรรู้จักการเข้าสังคม สามารถเริ่มได้จากการเล่นการทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อน เพื่อให้เขาเรียนรู้และปรับตัวกับการอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้

5. ความอดทน ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค (Resilience) การสอนให้ลูกน้อยทำอะไรด้วยตัวเองจะมีส่วนช่วยให้เขามีความอดทน ขยันหมั่นเพียร และมีความตั้งใจในการทำงานทำสิ่งต่างๆให้ประสบความสำเร็จ

6. การสื่อสารชัดเจน มีประสิทธิภาพ (Communication) คุณแม่สามารถสอนให้ลูกน้อยสื่อสารชัดเจนและมีประสิทธิภาพได้ด้วยการฝึกพูด ฝึกเขียน อาจเริ่มตั้งแต่คำสั้นๆ จนเป็นประโยคที่สมบูรณ์อย่างค่อยเป็นค่อยไป พร้อมบอกความหมายให้เขาเข้าใจด้วย

7. ความเข้าใจ เห็นอกเห็นใจคนอื่น (Compassion) คุณแม่ควรสอนให้ลูกน้อยรู้จักแบ่งปันสิ่งของ และมีน้ำใจคอยช่วยเหลือผู้อื่น รวมถึงควรสอนให้เขารู้จักการให้อภัย เพื่อปลูกฝังให้เขาสามารถอยู่ร่วมกับผู้อื่นและเติบโตเป็นที่รักของคนรอบข้างได้อย่างมีความสุข


ขอบคุณข้อมูลประกอบเว็บไซต์ คม ชัด ลึก
เว็บไซต์ครอบครัวข่าวเด็ก

6 เรื่องที่อย่าบังคับลูก ถ้าลูกยังไม่พร้อม

เชื่อว่าความหวังดีหลายอย่างของพ่อแม่ กลับกลายเป็นดาบที่มาทิ่มแทงลูกน้อยให้เจ็บปวดโดยที่พ่อแม่ไม่รู้ตัว เช่นเดียวกับการบังคับลูกหลายๆ เรื่องเพื่อปรับพฤติกรรมให้ได้ตามที่พ่อแม่คาดหวัง แต่ด้วยความเป็นเด็กพ่อแม่ควรมีวิธีในการฝึกหัด และค่อยๆ สอนลูกๆ แทนวิธีการบังคับซึ่งอาจส่งผลเสียกับพฤติกรรมของลูกมากกว่า มีเรื่องอะไรบ้างที่พ่อแม่ไม่ควรบังคับ ฝืนใจลูกจนเกินไปมาลองดูกันค่ะ
1. อย่าบังคับให้ลูกนอน
ช่วงแรกๆ ของการฝึกให้ลูกนอนเป็นเวลานั้น ต้องยืดหยุ่น อย่าบังคับให้ลูกนอน แต่อาจใช้เทคนิคอื่นๆ แทน เช่น พาแกไปอยู่ในมุมเงียบๆ (หรือบนเตียงแกก็ได้) ห่างไกลจากสิ่งเร้าทั้งหลาย โอบอุ้มแกไว้ เล่านิทาน หรือเปิดเพลงคลอเบาๆ ให้แกรู้สึกว่ากล้ามเนื้อได้ผ่อนคลาย ลูกก็จะไม่ต่อต้าน เพราะไม่รู้สึกว่าวิธีปฏิบัตินี้เป็นการบังคับแต่กลับรู้สึกว่าพ่อแม่รัก
2. อย่าบังคับให้ลูกกิน
สำหรับเด็กที่เริ่มกินอาหารเสริม และมีพัฒนาการการกินที่ดีขึ้นจากช่วงแรกกิน 2-3 คำก็เป็น 5-6 คำ จนถึงครึ่งถ้วย อย่างนี้ต้องชื่นชมลูก สิ่งสำคัญถ้าลูกกินได้ไม่กี่คำแล้วไม่กินต่อ อย่าตำหนิ อย่าดุ หรือคะยั้นคะยอให้กินจนหมดถ้วย และไม่ควรบังคับลูก เพราะอาจกลายเป็นความทรงจำที่เลวร้าย ส่งผลให้เป็นคนกินยากได้
3. อย่าบังคับให้ลูกเรียน
เชื่อว่าหลายครอบครัวหวังดีกับลูกๆ และวาดฝัน ตั้งความหวังกับอนาคตของลูกๆ กันไว้ โดยเฉพาะเรื่องการเรียน ทำให้หลายคนพยายามอยากให้ลูกเรียนในสิ่งที่พ่อแม่หวัง ซึ่งหากลูกๆ เห็นคล้อยเห็นดีเห็นงามด้วยก็สบายไป แต่ถ้าลูกเกิดไม่ชอบแต่ทำไปเพราะความคาดหวังของพ่อแม่ก็อาจจะทำให้เขากลายเป็นเด็กมีปัญหา หรือเก็บกดได้ ดังนั้นทางที่ดีควรหมั่นสังเกตว่าลูกชอบเรียนในวิชา หรือสาขานั้นๆ จริงไหม ควรใช้วิธีพูดคุยสร้างเป้าหมายร่วมกัน เพื่อให้พ่อแม่ลูกเห็นพ้องไปในแนวทางเดียวกันอย่างสมัครใจ แต่หากลูกมีเป้าหมายของตัวเองอย่างแน่วแน่ พ่อแม่ควรเป็นฝ่ายสนับสนุน และคอยให้กำลังใจช่วยเหลือเขาดีกว่าค่ะ
4. อย่าบังคับให้ลูกแบ่งปัน
ต้องค่อยๆ สอน ค่อยๆ อธิบาย เราเป็นผู้ใหญ่ยังหวงของที่มีค่ากับเราเลย สำหรับเด็กอย่ามองว่าเป็นแค่ของเล่นหรือแค่ขนม เพราะมันคือของมีค่าสำหรับเขาเช่นกัน ลองบอก “หนูจะเล่นอีกกี่นาทีดี แล้วแลกกันนะ” หรือ “รอเพื่อนเล่นเสร็จก่อนเราค่อยเล่น ตอนนี้เล่นอันนี้ก่อนดีไหมคะ” ของเล่นใหม่ๆแปลกๆ มักจะล่อความสนใจได้เสมอ
5. อย่าบังคับลูกให้ขอโทษ
การบังคับลูกให้ขอโทษ ทั้งที่เขาไม่รู้สึกผิดจริงๆ หรือเขาไม่ได้ทำผิดแต่โดนบังคับ จะทำให้การขอโทษนั้นสูญเปล่า และไม่เกิดความเข้าใจในการกระทำที่แท้จริง จะยิ่งทำให้เขารู้สึกต่อต้านและไม่เชื่อฟัง ทางที่ดีควรปลูกฝังให้เขารู้สึกเข้าใจ ใส่ใจความรู้สึกของคนอื่น จะทำให้ลูกเป็นคนละเอียดอ่อน และรู้ถึงการกระทำของตัวเองเวลาทำให้คนอื่นโกรธ หรือเสียใจ
หากลูกไม่ยอมขอโทษเวลาทำผิดควรสอนอธิบายให้ลูกเข้าใจด้วยความใจเย็นว่าการขอโทษหรือการแสดงความเสียใจเป็นสิ่งที่ควรกระทำ และไม่น่าอาย เพราะทุกคนทำผิดพลาดได้ และถ้าลูกไม่ได้ทำผิดก็ไม่ควรบังคับเคี่ยวเข็ญเพื่อให้เขาต้องขอโทษในเหตุการณ์ที่เขาไม่ได้ทำเพราะเหมือนเป็นการบีบบังคับให้เขาไม่ซื่อสัตย์กับความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง
6. อย่าบังคับให้ลูกเลิกเล่นเกม เลิกเล่นอินเทอร์เน็ต
สมัยนี้การบังคับไม่ได้ผลแน่นอน ถ้าถึงเวลาที่ลูกอยากใช้งาน เราควรให้เขาได้ใช้งาน แต่คอยระวังให้อยู่ในสายตาแทนการบังคับ กำหนดเงื่อนไขเวลา และกฎ กติกาในการใช้งาน เพราะถ้าบังคับลูก เขาอาจจะแอบพ่อแม่ใช้งานเอง และตอนนั้นก็คงจะยิ่งลำบากในการดูแลสอดส่อง

คนดีดีมีความสุขได้ง่าย

มีสุขได้ในตัวเอง เดินเพียงก้าวเดียวด้วยความรู้สึกตัวทั้งหมดก็มีความสุข
รู้ลมหายใจลงไปในตอนนี้เพียงลมหายใจเดียวแล้วยิ้มออกมาก็มีความสุข
รู้เท้าที่กำลังสัมผัสพื้นตอนนี้เพียงขณะเดียวแล้วยิ้มออกมาก็มีความสุข
เดินไปสายลมถูกตัว แสงแดดอุ่นๆสัมผัสผิว ลมพัดผมปลิวเหมือนตอนที่เราวิ่งตอนเด็ก
เงยหน้ามองฟ้า มองพระจันทร์เต็มดวง ใจมีความสุข
เห็นต้นไม้ดอกไม้เล็กๆริมทาง ใจมีความสุข
ดื่มเครื่องดื่มที่ชอบแสนอร่อยมีความสุข ยิ้มอุ่นใจ
ค้นพบ ร้านก๋วยเตี๋ยวแสนอร่อยข้างทางโดยบังเอิญ
ขับรถหลงจนเจอทางใหม่
พาหมาไปวิ่ง เกาคางให้แมว นั่งดูเพื่อนสัตว์ที่เราเลี้ยง
ไปเที่ยวกลางธรรมชาติกว้างใหญ่ใจมีความสุข
ทำงานเสร็จมีความสุข
คิดบางอย่างออกอย่างยอดเยี่ยมมีความสุข
ทำงานอดิเรกที่ชอบสนุกเหมือนที่เล่นตอนเด็กๆมีความสุข
ทำอะไรเล่นๆแม้ไม่ได้เงินแต่ชอบก็มีความสุข
เปิดคอนเสิรต์ร้องเพลงเสียงดังในรถ จนรถคันข้างๆตกใจก็มีความสุข
อาบน้ำอุ่นสบาย หรือน้ำเย็นในวันร้อนๆ ก็มีความสุข
อ่านหนังสือดีดี คำพูดดีดี ยิ้มอบอุ่นใจ ใจมีความสุข
ฟังเพลงดูหนังให้แรงบันดาลใจ มีความสุข
ก่อนนอนนึกเรื่องดีดีที่ทำใจมีความสุข
ระลึกถึงความสุข คนดีดีสิ่งดีดีในชีวิตได้เสมอ
ความสุขคือหนทาง ไม่ใช่ที่ปลายทาง ความสุขอยู่ในทุกเท้าที่ก้าวเดิน
มีความสุขกับสิ่งเล็กๆได้ จึงจะมีความสุขพร้อมรับสิ่งดีดีที่ใหญ่กว่าได้
คนมีดวงตาเห็นความสุขที่อยู่รอบตัว จึงสามารถเห็นโอกาส สร้างความมั่งคั่ง มั่นคง เลี้ยงดูครอบครัวพ่อแม่ลูกได้ดี มีความสุข มีรอยยิ้ม ยิ้มจากข้างในมาถึงข้างนอก
CR. pic FB
ครูอ้อย เข็มทิศชีวิต

'วิชาซึมซับพลัง Creative'

พอดีมีนัดคุยกับเจ้าพ่อ Creative เมืองไทย 'เสี่ยเมฆ' เลยมาก่อนเวลามาสั่งกาแฟ ที่ Office ของ Index Creative
ที่แห่งนี้เป็นตึกทันสมัย อยู่กลางซอยปรีดี ย่านสุขุมวิท ..'ผมก็สงสัยว่า บริษัท Creative ทำไมต้องสร้างตึกอลังการขนาดนี้ ..จริงๆ ที่ขายคือ ความคิด ทำไมลงทุนตึก'
พี่เมฆ เล่าให้ฟังว่า 'เวลาตกปลา เอ๊งใช้อะไรวะ ?'
'ก็.. เบ็ดตกปลา กับ เหยื่อ หนอนชาเขียว รึเปล่า มั้งครับ (ตอบภาษามนุษย์สีลมอย่างผม)'
'ใช้มือก็ตกได้ แต่มัน บ้านๆ ..ก็ต้องใช้เครื่องมือ ..การทำธุรกิจนอกจากสินค้าและบริการ มันมีอย่างอื่นที่ลูกค้าสนใจด้วย
สังเกตไหมว่า วันนี้คนไม่ใช่แค่ซื้อสินค้า แต่สนใจว่า ใครทำมัน? ..ใช้อะไรทำ? ..ใส่ใจทำหรือแรงงานเด็ก ? ...ทำเพื่ออะไร ?
ผลงานที่ดี ย่อมเกิดจาก พนักงานที่ชีวิตดี ..แรงบันดาลใจของคนที่มี และนั่นคือ องค์ประกอบ 90% เพิ่มจากแค่ 'สินค้า' ที่คนซื้อ
เรามาดู 90% ที่ลูกค้าสนใจซื้อ มีดังนี้
1. ซื้อความตั้งใจ ..ถ้าคนทำตั้งใจทำ ลูกค้าจะสัมผัสความตั้งใจ
2. ซื้อความใส่ใจ ..ใส่ใจเพิ่มจากตั้งใจ ก็ตรงรายละเอียด และความพิถีพิถัน ..โรงแรม จะระดับห้าดาว เพราะรายละเอียด ไม่ใช่แค่สถานที่เท่านั้น
3. ซื้อความมีใจ ..มีใจเหนือกว่าใส่ใจ ตรง Passion และพลังที่ใส่เข้าไป มันคือ วิญญาณของสินค้า
4. ซื้อความภูมิใจ ..ภูมิใจในสิ่งที่ทำ เพราะมันดี มันสร้างประโยชน์ มันเปลี่ยนชีวิตคน มันดีต่อทุกคนที่มีส่วนร่วม ..เมื่อภูมิใจ จึงกล้านำเสนอสินค้าให้ลูกค้า กล้าบอกต่อ กล้ารับผิดชอบในผลของงาน
'อยากได้อะไร ทำสิ่งนั้น ..อยากใช้อะไร ก็ให้ทำสิ่งนั้น'
-- เมื่อเราเองยังภูมิใจ ลูกค้าก็เช่นกัน
'ดี !! ใช่!! แล้วตกลงตึก พี่สร้างทำไม ?'
ก็กรูชอบไง ..555