วันพุธที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2558

ที่ว่ารักลูกน่ะ..แสดงออกได้ถูกรึเปล่า

แม่เคยบอกเสมอ ๆ ว่า..
พ่อแม่ต้องแสดงออกให้ลูกรู้ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งว่าพ่อแม่นั้นรักลูกมากแค่ ไหน ไม่ใช่เก็บงำอมพะนำไว้ เพราะคนทุกคน..ไม่ว่าใคร ๆ ก็ต้องการความรัก ไม่ใช่เฉพาะเด็ก ๆ หรอก เพราะความรักนั้นชูใจให้อยากใช้ชีวิตต่อไปอย่างแช่มชื่น
แต่สำหรับลูกเล็ก ๆ แล้ว ต้องการความรักที่พอดี ๆ ไม่มากจนล้น ไม่พร่องจนว้าเหว่ เพราะความรักของพ่อแม่นั้นมีความสำคัญต่อพัฒนาการของลูกเป็นอย่างมาก
ความรักจะช่วยในการกระตุ้นและส่งเสริมพัฒนาการให้กับลูกเป็นอย่างดี ดังนั้น การที่พ่อแม่มีความรักต่อลูกจึงต้องแสดงออกให้ลูกได้รับรู้ว่าพ่อแม่นั้นรัก ลูกมากมายเพียงไร ดั่งคำโบราณที่กล่าวขานไว้อย่างแจ่มจัดชัดแจ้งว่า..
"รักลูกปานแก้วตาดวงใจ"
"ก็เพราะรัก พ่อแม่จึงจูบจอมถนอมเกล้า เฝ้ากล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูลูกเป็นอย่างดี"

การแสดงออกว่าพ่อแม่รักลูกนั้นสามารถทำได้ในหลายรูปแบบ ทั้งการพูดคุย การเล่น การกอด การสัมผัส การปฏิบัติดี ซึ่งพ่อแม่สามารถทำทุกอย่างที่ว่าได้ตั้งแต่ลูกแรกเกิดเลยทีเดียว
การพูดคุยกับลูก..
ลูกอาจไม่เข้าใจเนื้อหาทั้งหมด แต่ลูกสามารถสังเกตเห็นการสื่อสารที่ผ่านทางแววตา ท่าทางหรือหน้าตาของพ่อแม่ทำให้ลูกได้รับรู้ว่ามีความรักหรือมีความผูกพัน อยู่ทุกการกระทำ
อ้อ..
เรื่องนี้พ่ออย่ายอมให้แม่ทำอยู่คนเดียวนะ พ่อเองก็ต้องเริ่มสะสมไมล์แห่งความรักกับลูกตั้งแต่ลูกยังเล็กเหมือนกัน ไม่เช่นนั้น พอลูกโตขึ้นจะไม่ฟังพ่อ จะรอแต่แม่คนเดียว
เรื่องนี้..พ่อแม่ต้องจัดสรรเวลาและตารางชีวิตของตัวเองให้ลงตัว เพื่อจะได้มีเวลาอยู่กับลูกได้อย่างมีคุณภาพ ต้องตกลงกันให้ลงตัวว่าเวลาใดเป็นเวลาระหว่างพ่อกับลูก เวลาใดเป็นเวลาระหว่างแม่กับลูก และเวลาใดเป็นเวลาของพ่อแม่ลูก
การเล่นก็เป็นการแสดงออกถึงความรักที่พ่อแม่มีต่อลูก..
การที่พ่อแม่ให้เวลาในการเล่นร่วมกับลูก นอกจากจะทำให้ลูกเกิดความสุข สนุกสนานเพลิดเพลินแล้ว ลูกยังจะได้รับรู้ถึงความรักที่พ่อแม่มีต่อลูกอีกด้วย
การสัมผัสที่มีความนุ่มนวลก็คือความรัก..
ไม่ว่าจะเป็นการอุ้ม การโอบกอด หรือการหอมแก้มลูกเบา ๆ จะทำให้ลูกรับรู้ความรู้สึกที่ผ่านทางการสัมผัสว่า พ่อแม่ห่วงใยรักใคร่ในตัวลูกมากแค่ไหน
เพราะพ่อแม่ทำทุกอย่างดังกล่าวข้างต้น ลูกจึงเติบโตเป็นคนที่มีพ่อแม่อยู่ในหัวใจเสมอ ลูกจึงทำเลวไม่ได้ เพราะกลัวว่าพ่อแม่จะเสียใจ
รักพ่อรักแม่เป็นที่สุด

ตุ๊บปอง เรืองศักดิ์ ปิ่นประทีป

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น